Сар дод пайғамбари покдин

سرِ داد پیغمبر پاکدین

Агар хостии ганҷ рӯй замин

اگر خواستی گنجِ روی زمین

Бар ӯ ошкоро шудӣ бе гумон

بر او آشکارا شدی بی‌گمان

Бар ӯ зари бборидӣ аз осмон

بر او زر بباریدی از آسمان

Касе кови ниҳод аз бар арши пой

کسی کاو نهاد از برِ عرش پای

Ҳамон бартар аз қоби қўсинши ҷой

همان برتر از قاب قوسینش جای

Аннани каш буд пеш ӯ Ҷабраил

عنان‌کش بود پیش او جبرئیل

Бибинад биҳишт ва май слсбил

ببیند بهشت و می سلسبیل

Бихандад ба рӯй андараши гургу шер

بخندد به روی اندرش گرگ و شیر

Бғлтд ба хоки аждаҳои далер

بغلتد به خاک اژدهای دلیر

Ба шамшери дайн ошкора кунад

به شمشیر دین آشکاره کند

Фиришта ба рӯйиш назора кунад

فرشته به رویش نظاره کند

Барояд برارد ба фурмонаши абр

برآید برآرد به فرمانش ابر

Ниёйиш кунад пеш ӯ шеру бабр

نیایش کند پیش او شیر و ببر

Ба як шаби ду гетӣ бибинад тамом

به یک شب دو گیتی ببیند تمام

Ба гӯшаши даройади зи яздони салом

به گوشش درآید ز یزدان سلام

Ба ангушти маро кунад бар ду ним

به انگشت، مه را کند بر دو نیم

Чаро танг бошад бар ӯ зару сим

چرا تنگ باشد بر او زرّ و سیم

Ҷаҳонро бидон гуруснаи худ бхўост

جهان را بدان گرسنه خود بخواست

Чу донист кин ҷой ; ҷой фаност

چو دانست کاین جای؛ جای فناست

Аз оғоз чун одамии офарид

از آغاز چون آدمی آفرید

Шуд аз шакли номи Муҳамади падед

شد از شکل نام محمّد پدید

Сараш мем ва ду дасти ҳии ломҳол

سرش میم و دو دست حی لامحال

Шикам мему дигари ду поиш чу дол

شکم میم و دیگر دو پایش چو دال

Шунидӣ ки яздонаш чун пеш хонд

شنیدی که یزدانش چون پیش خواند

На зар монад аз ӯ боз ва на сим монад

نه زر ماند از او باز و نه سیم ماند

Ҳамон духтараш кард бо ӯ гила

همان دخترش کرد با او گله

Ки аз осни дастам шудаи обила

که از آس دستم شده آبله

Тугар мардумии оз кӯтоҳ кун

تو گر مردمی آز کوتاه کن

Ба пайғамбари хештан роҳ кун

به پیغمبر خویشتن راه کن

з ҳар чизи варзӣ , фузӯнӣ бидиҳ

ز هر چیز ورزی، فزونی بده

Ба додани сипосӣ ба каси брмнаҳ

به دادن سپاسی به کس بر مَنِه

зи мо офарини брчнони некбахт

ز ما آفرین برچنان نیکبخت

Фузунтар зборону барги дарахт

فزونتر ز باران و برگ درخت