Яке рӯз ногоҳ солори чин
یکی روز ناگاه سالار چین
Яке тохтан кард бар отбин
یکی تاختن کرد بر آتبین
зи беруни бешаи бадв боз хӯрд
ز بیرون بیشه بدو باز خورد
Баромади зи ногуҳи даҳу дору барад
برآمد ز ناگه ده و دار و بَرد
Фузун омад аз чинёни даҳ ҳазор
فزون آمد از چینیان ده هزار
зи эрониён буд сесад савор
ز ایرانیان بود سیصد سوار
Яке разм ногоҳ пайваста шуд
یکی رزم ناگاه پیوسته شد
Танӣ чанд аз Эрони сипаҳ хаста шуд
تنی چند از ایران سپه خسته شد
Чу дид он чунон отбин аз сипоҳ
چو دید آن چنان آتبین از سپاه
Бунаи сӯии беша гасӣ кард шоҳ
بُنه سوی بیشه گسی کرد شاه
Биҷӯшеду бргстўони брФгнд
بجوشید و برگستوان برفگند
Чу бод андар омад ба асби саманд
چو باد اندر آمد به اسب سمند
Хурӯшед к-эии номдорони ҷанг
خروشید کای نامداران جنگ
Як имрӯзатон кард бояд диранг
یک امروزتان کرد باید درنگ
Кигар сустӣ оред дар корзор
که گر سستی آرید در کارزار
Наёбед аз ин душманон зинҳор
نیابید از این دشمنان زینهار
Вагар пеш душман бидоред пой
وگر پیش دشمن بدارید پای
Набояд баридани умед аз худоӣ
نباید بریدن امید از خدای
Каз ӯйаст пирӯзӣу дастгоҳ
کز اوی است پیروزی و دستگاه
Ба лашкар киро кард бояд нигоҳ ?
به لشکر که را کرد باید نگاه؟
Ки эшон гунаҳкор ва бадгавҳаранд
که ایشان گنهکار و بدگوهرند
Ба фармони заҳҳок ҷодӯ саранд
به فرمان ضحاک جادو سرند
Басои лашкари гшн аз андаки сипоҳ
بسا لشکر گشن از اندک سپاه
Гурезанд ногоҳ аз размгоҳ
گریزند ناگاه از رزمگاه
Бигуфт ин вази бод , асби саманд
بگفت این و از باد، اسب سمند
Бар он лашкари душманони брФгнд
بر آن لشکر دشمنان برفگند
Агар гурз зад , мардро кард паст
اگر گرز زد، مرد را کرد پست
Вагар теғ зад , сари биФгнду даст
وگر تیغ زد، سر بیفگند و دست