Чу шоҳи отбинро чунон дид кӯш

چو شاه آتبین را چنان دید کوش

Баровард монанди тундари хурӯш

برآورد مانند تندر خروش

Камон дошт ва даҳ чӯбаи тири хаданг

کمان داشت و ده چوبه تیر خدنگ

Набӯдаш силеҳии ҷузи ин худ ба чанг

نبودش سلیحی جز این خود به چنگ

Бидон даҳ биФгнди даҳ номдор

بدان دَه بیفگند دَه نامدار

зи чинии далерони хнҷргзор

ز چینی دلیران خنجرگزار

Ғамӣ шуд зи таркиш чу тираш намонад

غمی شد ز ترکش چو تیرش نماند

зи лашкари яке хираи сарро бихонад

ز لشکر یکی خیره سر را بخواند

Ҳамаи бстдши ҷавшан ва худу трг

همه بستدش جوشن و خود و ترگ

Чу бар сохт худро зи бегонаи барг

چو بر ساخت خود را ز بیگانه برگ

Хурушон ба асб андар оварад пой

خروشان به اسب اندر آورد پای

Ба як ҳамлаи бардошти лашкари зи ҷой

به یک حمله برداشت لشکر ز جای

Ту гуфтӣ яке пели сармаст буд

تو گفتی یکی پیل سرمست بود

Ҳамаи дашти пойу сару даст буд

همه دشت پای و سر و دست بود

Чу Эрони сипаҳ кӯшиш кӯш дид

چو ایران سپه کوششِ کوش دید

Мар ӯро бидон кин ва он ҷӯш дид

مر او را بدان کین و آن جوش دید

Ҳама ҳамла карданд ва бардоштанд

همه حمله کردند و برداشتند

Сипаҳро ва аз равад бгзоштнд

سپه را و از رود بگذاشتند

Прндши зи хӯн бар замин ҷӯй кард

پرندش ز خون بر زمین جوی کرد

Самандаши срсркшон гӯй кард

سمندش سر سرکشان گوی کرد

Ба ҳаркас ки гурзаши баромади дурушт

به هرکس که گرزش برآمد درشت

Ҳамеи ҷон ба тан дараш бинмуд пушт

همی جان به تن درش بنمود پشت

Ҳаво гашта бе ҷони зи пайкон ӯ

هوا گشته بی‌جان ز پیکان او

Замин гашта марҷони зи майдон ӯ

زمین گشته مرجان ز میدان او

Ҳар он кас ки ӯро з ногуҳ бидид

هر آن کس که او را ز ناگه بدید

Дилаши ҳамчуи девона дарҳам рамед

دلش همچو دیوانه درهم رمید

Гурезони ҳамеи баради номи худоӣ

گریزان همی برد نام خدای

Наомад дилаши моҳёни бозҷоӣ

نیامد دلش ماهیان باز جای

Дар он ҳамлаи афзӯни зи панҷсад далер

در آن حمله افزون ز پانصد دلیر

Бикуштанд ва шуд отбини шоҳ , чиз

بکشتند و شد آتبین شاه، چیر

Аз он нанги солор чин шуд дурушт

از آن ننگ، سالار چین شد درشت

Ҳамеи ҷон ба тан дараш бинмуд пушт

همی جان به تن درش بنمود پشت

Чунин гуфт к-эии номдорони ҷанг

چنین گفت کای نامداران جنگ

Ҳаме бар тан хеш кардед нанг

همی بر تن خویش کردید ننگ

Аз ин мояи лашкар чаҳ доред бок

از این مایه لشکر چه دارید باک

Ки бе теғи шоинди гаштан ба хок

که بی‌تیغ شایند گشتن به خاک

Бромд кунун соли сесад дуруст

برامد کنون سال سیصد درست

Ки ин душманонро ҳамеи шоҳи ҷуст

که این دشمنان را همی شاه جُست

Ҳаме боз гардид , чун ёфтем

همی باز گردید، چون یافتیم

зи чини мо бад-ӣн кор бишитофтем

ز چین ما بدین کار بشتافتیم

Чаҳ гуед фардо ба наздики шоҳ

چه گویید فردا به نزدیک شاه

Агар бозгардед аз Эрони сипоҳ

اگر بازگردید از ایران سپاه

зи гуфтор ӯ лашкар омад Биҷӯш

ز گفتار او لشکر آمد به جوش

Баромади зи кӯсу табираи хурӯш

برآمد ز کوس و تبیره خروش

Кашиданд шамшери кин аз ниёам

کشیدند شمشیر کین از نیام

На ҷои диранг ва на ҷои паём

نه جای درنگ و نه جای پیام

Ҳаво пар шуд аз ҷони гардони кин

هوا پر شد از جان گردان کین

зи хӯни гашти сероб рӯй замин

ز خون گشت سیراب روی زمین

Танӣ чанд аз Эрони сипаҳ кушта шуд

تنی چند از ایران سپه کشته شد

Сар ҳар як аз разм баргашта шуд

سر هر یک از رزم برگشته شد

Чунин буд то шаб сипаҳ тоз гашт

چنین بود تا شب سپه تاز گشت

Пас он ҳар ду лашкари зи ҳам бозгашт

پس آن هر دو لشکر ز هم بازگشت

Фурӯд омад он ҷои сипаҳдори чин

فرود آمد آن جا سپهدار چین

Ба сӯй саропарда рафт отбин

به سوی سراپرده رفت آتبین