Фиристоду мркўшро пеш хонд

فرستاد و مر کوش را پیش خواند

Бабўседу наздики хешаши нишонд

ببوسید و نزدیک خویشش نشاند

Бадв гуфт к-эии неки фарзанди ман

بدو گفت کای نیک فرزند من

Гиромӣтар аз хешу пайванди ман

گرامیتر از خویش و پیوند من

Ту он кардӣ имрӯз бо душманам

تو آن کردی امروز با دشمنم

Ки хушнӯди гашт аз ту ҷону танам

که خشنود گشت از تو جان و تنم

Бубахшед чандонаш аз хоста

ببخشید چندانش از خواسته

Ки шуд кор кӯш аз сари ороста

که شد کار کوش از سر آراسته

Басӣ асб бахшеду теғу сипар

بسی اسب بخشید و تیغ و سپر

Кулоҳу қабоу киёнии камар

کلاه و قبا و کیانی کمر

Чунин гуфт бо мардумони отбин

چنین گفت با مردمان آتبین

Ки имшаби дижам буд солори чин

که امشب دژم بود سالار چین

Ҳам имшаби сӯии беша бояд кашид

هم امشب سوی بیشه باید کشید

Ба бешаи зи душман шудани нопадид

به بیشه ز دشمن شدن ناپدید

Набояд ки фардо чу ҷанг оваранд

نباید که فردا چو جنگ آورند

Ҳамаи номи мо зер нанг оваранд

همه نام ما زیر ننگ آورند

Бадв кӯш гуфтои ҷуз инаст рой

بدو کوش گفتا جز این است رای

Ки аз мо чу прдхтаҳи бенанди ҷой

که از ما چو پردخته بینند جای

Шавад хира душман бияёд зи пай

شود خیره دشمن بیاید ز پی

На лашкар бимонад на солор кӣ

نه لشکر بماند نه سالار کی

Агар шоҳ лашкар сипорад ба ман

اگر شاه لشکر سپارد به من

Гузидаи саворони ин анҷуман

گزیده سواران این انجمن

Барояшони ман имшаб шабихун кунам

بر ایشان من امشب شبیخون کنم

зи душман дару дашти пар хӯн кунам

ز دشمن در و دشت پر خون کنم

Ки душмани ҳама хуфта бошанд пок

که دشمن همه خفته باشند پاک

Надорад кас аз мо ба дили тарсу бок

ندارد کس از ما به دل ترس و باک

зи гуфтор ӯ отбин хира монад

ز گفتار او آتبین خیره ماند

Басии офарин бар тан кӯш хонд

بسی آفرین بر تن کوش خواند