Нигаҳ кард дар кори гардони сипеҳр

نگه کرد در کارِ گردان سپهر

Ки чун гашт хоҳад ҳамеи моҳу меҳр

که چون گشت خواهد همی ماه و مهر

Чунон сахт пирӯз дид ахтараш

چنان سخت پیروز دید اخترش

Ки ширӣ шавад ҳар як аз лашкараш

که شیری شود هر یک از لشکرش

зи шодӣ ту гуфтӣ баромади зи ҷой

ز شادی تو گفتی برآمد ز جای

Ҳаме гуфт к-эй дод даҳ як худоӣ

همی گفت کای داد دِه یک خدای

Дили родмардони ту оре ба роҳ

دل رادمردان تو آری به راه

Тани некбахтони ту дории нигоҳ

تن نیکبختان تو داری نگاه

Сипос аз ту дорам бад-ӣни некӯӣ

سپاس از تو دارم بدین نیکوی

Ки ҳамвора пушту паноҳами тӯй

که همواره پشت و پناهم توی

Киёнии камар бар миён танг кард

کیانی کمر بر میان تنگ کرد

Битундии сӯии душман оҳанг кард

به تندی سوی دشمن آهنگ کرد

Гузин кард мардии дивист аз сипоҳ

گزین کرد مردی دویست از سپاه

Писандида ӣ разму овардгоҳ

پسندیدهٔ رزم و آوردگاه

Фиристод бо кӯш аз пеши хеш

فرستاد با کوش از پیش خویش

Ҳаме тохтанд он далерони зи пеш

همی تاختند آن دلیران ز پیش

Чу аз роҳи наздик эшон расед

چو از راه نزدیک ایشان رسید

Тилоияи танӣ чандро кушта дид

طلایه تنی چند را کشته دید

Барошуфт ва барчинён ҳамла кард

برآشفت و بر چینیان حمله کرد

Баровард ғиўу барангехти гирд

برآورد غیو و برانگیخت گرد

Чу шери дижи огоҳ ва чун пели маст

چو شیر دژ آگاه و چون پیل مست

Ба як захми гардӣ ҳаме кард паст

به یک زخم گُردی همی کرد پست

Чу ниўосб он дид аз даст кӯш

چو نیواسب آن دید از دست کوش

Хурӯшед монандаи ӣ ширзўш

خروشید مانندهٔ شیرزوش

Ҳаме то сӯии пел дандон расед

همی تا سوی پیل‌دندان رسید

Танӣ чандро бар замини хўобнид

تنی چند را بر زمین خوابنید

Чу захмаш бидиданд Эрони сипоҳ

چو زخمش بدیدند ایران سپاه

Яла кард ҳаркаси ҳамеи ҷойгоҳ

یله کرد هرکس همی جایگاه

Баҳами брФгнди он саворони кин

بهم برفگند آن سواران کین

зи хӯни лола гаван кард рӯй замин

ز خون لاله‌گون کرد روی زمین

Барошуфт кӯш аз саворони хеш

برآشفت کوش از سواران خویش

Чунин гуфт бо номдорони хеш

چنین گفت با نامداران خویش

Ки ин шери дили марди ҳам як тан аст

که این شیردل مرد هم یک تن است

На ниўосб ва на пел дар ҷавшан аст

نه نیواسب و نه پیل در جوشن است

Шуморо наёяд ҳамеи шарму нанг

شما را نیاید همی شرم و ننگ

Ки пешаш нагирад ҳамеи каси диранг

که پیشش نگیرد همی کس درنگ

Бигуфт ин ва монанди озргшсб

بگفت این و مانند آذرگشسب

Ҳамеи тохт то пеши ниўосби асб

همی تاخت تا پیش نیواسب اسب

Замонӣ барон сони броўихтнд

زمانی بران سان برآویختند

Ки аз хок ва аз хӯн гул ангехтанд

که از خاک و از خون گِل انگیختند

Чу ниўосб аз ӯ ин далерӣ бидид

چو نیواسب از او این دلیری بدید

Яке хушки пӯлодро баркашид

یکی خشک پولاد را برکشید

Бар омад зи зин ва гарон шуд ркиб

بر آمد ز زین و گران شد رکیب

Ба неруи биндохти ню аз наҳиф

به نیرو بینداخت نیو از نهیب

Синонро зи дониш ба сари боздошт

سنان را ز دانش به سر بازداشت

Ки гардуни зи кораши басӣ роз дошт

که گردون ز کارش بسی راز داشت

Даромад бузади гурз бар мғФрш

درآمد بزد گرز بر مغفرش

Ба захмӣ бурун кард мағз аз сараш

به زخمی برون کرد مغز از سرش

Ба хок андар афтод ва зу рафт ҳуш

به خاک اندر افتاد و زو رفت هوش

Сипоҳаш чу ҳалқа шуд аз гирд кӯш

سپاهش چو حلقه شد از گرد کوش

зи кӣна бар ӯ баргушоданд даст

ز کینه بر او برگشادند دست

Ту гуфтӣ замини пой асбаш бибаст

تو گفتی زمین پای اسبش ببست

Бикуштанд дар зери рониши саманд

بکشتند در زیر رانش سمند

Ба тан барнаёмад мар ӯро газанд

به تن برنیامد مر او را گزند

Далерони Эрон бадв тохтанд

دلیران ایران بدو تاختند

зи кӣнаи синонҳо барафрохтанад

ز کینه سنان‌ها برافراختند

Бикуштанд чандон зи гардони чин

بکشتند چندان ز گردان چین

зи хӯн сурх шуд хок рӯй замин

ز خون سرخ شد خاک روی زمین

Раҳо гашт кӯшу з куштан бараст

رها گشت کوش و ز کشتن برست

Бросўду асбӣ дигар барнишаст

برآسود و اسبی دگر برنشست

Биндохт аз кӣнаи мғФри зи сар

بینداخت از کینه مغفر ز سر

Броҳхти гурзгарон аз камар

برآهخت گرزِ گران از کمر

Ба душмани бараҳна чу бинмуд рӯй

به دشمن برهنه چو بنمود روی

Ҳаме ҳар ки дидаш бипурсед аз ӯй

همی هر که دیدش بپرسید از اوی

зи зиштии ҳамеи деви барадаши гумон

ز زشتی همی دیو بردش گمان

зи дасташи биФтоди тиру камон

ز دستش بیفتاد تیر و کمان

Ҳаме гуфт ҳар кас ки ҷуз дев нест

همی گفت هر کس که جز دیو نیست

Ки пешаши савору пиёдаи яке сет

که پیشش سوار و پیاده یکی‌ست

Сар хӯк дорад тани дев зуаш

سرِ خوک دارد تنِ دیو زوش

Ба пелонаш монад ду дандону гӯш

به پیلانش ماند دو دندان و گوش

Гурезон шуд он лашкари ширдил

گریزان شد آن لشکر شیردل

Аз он пели пайкари сари ҷони гусал

از آن پیل‌پیکر سرِ جان گسل

Ҳаме тохт кӯшу сипоҳаши зи пас

همی تاخت کوش و سپاهش ز پس

Ба шамшер киштанд аз эшону бас

به شمشیر کشتند از ایشان و بس