Яке донишии мард , дастури шоҳ

یکی دانشی مرد، دستور شاه

Падар гашта бар дасти ҷам бар табоҳ

پدر گشته بر دست جم بر تباه

Куҷои номи дастур ба мард буд

کجا نام دستور «بِه‌ْمرد» بود

зи хӯни падар дар дилаши дард буд

ز خون پدر در دلش درد بود

Чунин гуфт к-эии номбурдори шоҳ

چنین گفت کای نامبردار شاه

Ҳаме хештан кард хоҳии табоҳ

همی خویشتن کرد خواهی تباه

Нишоед ба ту душман он кард беш

نشاید به تو دشمن آن کرد بیش

Куҷо кард хоҳии ту шоҳо ба хеш

کجا کرد خواهی تو شاها به خویش

Ҳаме рафт боядат бо саракашон

همی رفت بایدت با سرکشان

зи ниўосб ҳар ҷой ҷустани нишон

ز نیواسب هر جای جُستن نشان

Агар зинда бошад ситоняши боз

اگر زنده باشد ستانیش باز

Вагар рксши сӯии разми боз

وگر رکسش سوی رزم باز

Ҳамоно равонро замон бӯдании сет

همانا روان را زمان بودنی‌ست

зи гиряи тани мардро суд нест

ز گریه تن مرد را سود نیست

Суханҳои дастур бишунид шоҳ

سخن‌های دستور بشنید شاه

Бихӯрад ва биёсуд икчнди шоҳ

بخورد و بیاسود یکچند شاه

зи чину зи мо чини сипаҳ пеш хонд

ز چین و ز ماچین سپه پیش خواند

Ту гӯйӣ ки ҷое саворӣ намонад

تو گویی که جایی سواری نماند

Яке лашкар омад куҷои дашту кӯҳ

یکی لشکر آمد کجا دشت و کوه

Шуд аз наъли асбони эшон сутӯҳ

شد از نعل اسبان ایشان ستوه

зи лашкар , замини кӯҳ ва бора намӯд

ز لشکر، زمین کوه و باره نمود

зи найза , ҳаво чун ситора намӯд

ز نیزه، هوا چون ستاره نمود

Аз эшон гузин кард ҳафтод бор

از ایشان گزین کرد هفتاد بار

Ҳазорон далерони ханҷари гузор

هزاران دلیران خنجر گزار

Дар созу ганҷ дирам баргушод

درِ ساز و گنج درم برگشاد

Сипаҳро ҳамаи соз ва рӯзӣ бидод

سپه را همه ساز و روزی بداد

Сипедаи дам , аз ноӣ рӯйин ғарив

سپیده دم، از نای رویین غریو

Баромади зи тан давр шуд ҳуши дев

برآمد ز تن دور شد هوش دیو

Саросар бимонаданд рахту буна

سراسر بماندند رخت و بنه

Ҳамеи тохт то беша ӣ трънаҳ

همی تاخت تا بیشهٔ ترعنه

Ба ҷону сари шоҳи заҳҳок , гуфт

به جان و سر شاه ضحاک، گفت

Ки моро набинад кас андар наҳуфт

که ما را نبیند کس اندر نهفت

Ҷузи он гуҳ ки кини гиромии писар

جز آن گه که کین گرامی پسر

Бихоҳам ман аз отбини србср

بخواهم من از آتبین سربسر

Вагар зинда бошад спордши боз

وگر زنده باشد سپاردش باز

Набошем бо отбини кӣнаи соз

نباشیم با آتبین کینه‌ساز