Шаҳи чин чу бо лашкари он ҷо расед
شه چین چو با لشکر آن جا رسید
Чунон сохтаи отбинро бидид
چنان ساخته آتبین را بدید
Ҳам аз пушти шбрнгш овоз дод
هم از پشت شبرنگش آواز داد
Ки эй бдкнши римни бднжод
که ای بدکنش ریمن بدنژاد
Дар ин беша чанде тавонед буд
در این بیشه چندی توانید بود
Чу омад замона , зи чора чаҳ суд
چو آمد زمانه، ز چاره چه سود
Сӯии раҳи шитобади зи сӯрохи мор
سوی ره شتابد ز سوراخ مار
Чу аз ваии براردи замонаи дамор
چو از وی برآرد زمانه دمار
Чу бар отбини аФгнми чашми хеш
چو بر آتبین افگنم چشم خویش
Баронам бар ӯ бе гумони хашми хеш
برانم بر او بی گمان خشم خویش
Ба ҷони бародар ки шоҳ ман аст
به جان برادر که شاه من است
Ба ҳар кори пушту паноҳ ман аст
به هر کار پشت و پناه من است
Ки зиндаи нмонми зи ҷамшедён
که زنده نمانم ز جمشیدیان
Саворӣ ки бандад ба кӣнаи миён
سواری که بندد به کینه میان
Шуморо ҳамаи пеши ин шӯрбахт
شما را همه پیش این شوربخت
Биёвезам аз шохҳои дарахт
بیاویزم از شاخهای درخت
Кашам ҳар гиреҳро ба подоФрҳӣ
کُشم هر گُره را به پادافرهی
Фиристам ба шаҳрии сар ҳар маӣ
فرستم به شهری سر هر مهی
Чунин гуфта буд отбин бо сипоҳ
چنین گفته بود آتبین با سپاه
Ки бар посух ӯ бабанданд роҳ
که بر پاسخ او ببندند راه
Буд каз шитоб андар ояд ба об
بود کز شتاب اندر آید به آب
Ки аз кор деваст кори шитоб
که از کار دیو است کار شتاب
Чу лухтӣ аз ин сӯ бияёд сипоҳ
چو لختی از این سو بیاید سپاه
Барояшони бигирем ҳар гӯнаи роҳ
برایشان بگیریم هر گونه راه
Ки асбонишони хаста ва монда анд
که اسبانشان خسته و ماندهاند
зи чини рӯзу шаби биркон ронда анд
ز چین روز و شب بیکران راندهاند
Буд коизди поки прўргор
بود کایزد پاک پرورگار
Дигар бор аз эшон бар оради дамор
دگر بار از ایشان بر آرد دمار
Шаҳи чин аз эшон чу посух наёфт
شه چین از ایشان چو پاسخ نیافت
Бар ошуфту сӯии гузари гуҳи шитофт
بر آشفت و سوی گذرگه شتافت
Бадв гуфт гӯяндаи к-эии шаҳриёр
بدو گفت گوینده کای شهریار
Дар ин рӯз тангаст моро шумор
در این روز تنگ است ما را شمار
Ба якбораи сад мард натавон шикаст
به یکباره صد مرد نتوان شکست
Фурӯ бояд омад бар ин паҳни дашт
فرو باید آمد بر این پهندشت
Як имшабгар эдар диранг оварӣ
یک امشب گر ایدر درنگ آوری
Аз он ба ки науммат ба нанг оварӣ
از آن به که نامت به ننگ آوری
Ки душман басӣ карда бошад буна
که دشمن بسی کرده باشد بنه
Ба шаб рафт хоҳад ҳамеи як тана
به شب رفت خواهد همی یک تنه
Ба шабгир мо бигузаронем равад
به شبگیر ما بگذرانیم رود
Аз он сӯи нёиим аз асбони фурӯд
از آن سو نیاییم از اسبان فرود
Бисозем бар пай чу тир аз камон
بسازیم بر پی چو تیر از کمان
Биёбем бар душманон бе гумон
بیابیم بر دشمنان بیگمان
Ҳар он гуҳ ки шуд отбини худ асир
هر آن گه که شد آتبین خود اسیر
Бидӯзем пушти сипоҳӣ ба тир
بدوزیم پشت سپاهی به تیر
Вагар бар лаб равад гирад диранг
وگر بر لب رود گیرد درنگ
Ба киштии туоне шудани сӯии ҷанг
به کشتی توانی شدن سوی جنگ
Чу гуфтор гӯянда бишунид шоҳ
چو گفتار گوینده بشنید شاه
Ҳамон ҷо фурӯд оваред он сипоҳ
همان جا فرود آورید آن سپاه