Дигар рӯз огоҳ шуд шоҳи чин
دگر روز آگاه شد شاه چین
Шитобон бишуд бар паии отбин
شتابان بشد بر پی آتبین
Ба наздикӣ оварад лашкари фурӯд
به نزدیکی آورد لشکر فرود
Саворӣ фиристод аз он сӯй равад
سواری فرستاد از آن سوی رود
Бидон посбонон биорад буна
بدان پاسبانان بیارد بنه
Биёбанд солор бо як тана
بیابند سالار با یک تنه
Вази он сӯ тилоия фиристод шоҳ
وز آن سو طلایه فرستاد شاه
Далерони чини се ҳазор аз сипоҳ
دلیران چین سه هزار از سپاه
Расиданди наздики эрониён
رسیدند نزدیک ایرانیان
Срсркш овоз дод аз миён
سر سرکش آواز داد از میان
Ки эй мустамандони ҷуз аз зинҳор
که ای مستمندان جز از زینهار
Нахоҳед аз ин шоҳ , бечораи вор
نخواهید از این شاه، بیچارهوار
Ки бахшоиши шоҳ аз он бартар аст
که بخشایش شاه از آن برتر است
Ки хӯни ҷавононаши андари хўрост
که خون جوانانش اندر خور است
Бад-ӣни разми зиндаи нмониди кас
بدین رزم زنده نمانید کس
Наёбед аз ин беш фарёдрас
نیابید از این بیش فریادرس
Магари он ки ниўосбро кушта буд
مگر آن که نیواسب را کشته بود
Фиристед баста бар шоҳи зуд
فرستید بسته برِ شاه زود
Чу хӯни кушандаи бирезад ба кин
چو خونِ کُشنده بریزد به کین
Бёромд ва бугзарад зи отбин
بیارامد و بگذرد ز آتبین
Вагарнаи з ҷонҳо бишуед даст
وگرنه ز جانها بشویید دست
Хунаки он ки зин кӯҳпоя бараст
خنک آن که زین کوهپایه برست
Ба посух баровард гардии ғарив
به پاسخ برآورد گُردی غریو
Ки эй носипосону ёрони дев
که ای ناسپاسان و یاران دیو
Набошад зи додар , навмеди кас
نباشد ز دادار، نومید کس
Ки фарёдрас кирдигорасту бас
که فریادرس کردگار است و بس
Вагар кушта гирдем яксар равост
وگر کشته گردیم یکسر رواست
Тани ҷонвар бе гумони марги рост
تن جانور بیگمان مرگ راست
Чу кушта шавад мард дар корзор
چو کشته شود مرد در کارزار
Аз он ба ки душман диҳад зинҳор
از آن به که دشمن دهد زینهار
Тилоия дар ин буд каз давр кӯш
طلایه در این بود کز دور کوش
Хурушони ҳамеи тохт чун ширзўш
خروشان همی تاخت چون شیرزوش
Сияҳро броФгнди бргстўон
سیه را برافگند برگستوان
Ту гуфтӣ ки шуд кӯҳи қоўри равон
تو گفتی که شد کوه قاور روان
Ба эрониён гуфт чандини сухан
به ایرانیان گفت چندین سخُن
Чаҳ бояд ҳаме хира афганд бен
چه باید همی خیره افگند بُن
Ба шамшер кушед бо душманон
به شمشیر کوشید با دشمنان
На хира ба дашном ҳамчун занон
نه خیره به دشنام همچون زنان
Бигуфт ин ва бар чинёни ҳамлаи барад
بگفت این و بر چینیان حمله برد
Кро гурз зад ҳам бад-ӣни нўбмрд
کرا گرز زد هم بدین نوبمرد
Ба андаки замони марди бФгнди сӣ
به اندک زمان مرد بفگند سی
зи чинӣу Эронӣу порсӣ
ز چینی و ایرانی و پارسی
Чу гурзаши басии мағзади мғФри шикаст
چو گرزش بسی مغز مغفر شکست
Сӯии даста ӣ теғ ёзид даст
سوی دستهٔ تیغ یازید دست
зи душман дигар бора чанде бикушт
ز دشمن دگرباره چندی بکشت
Ки бар даста ӣ теғаши афсаради мушт
که بر دستهٔ تیغش افسرد مشت
Якояк хурӯш омад аз пеш ва пас
یکایک خروش آمد از پیش و پس
Ки инро кронндаҳ девасту бас
که این را کراننده دیو است و بس
Ки ниўосбро кишт бо саракашон
که نیواسب را کشت با سرکشان
Диҳад захмаш аз деви воруни нишон
دهد زخمش از دیو وارون نشان
Тилоия битарсед ва бинмуд пушт
طلایه بترسید و بنمود پشت
Пас пушташон кӯшу захми дурушт
پس پشتشان کوش و زخم درشت
Ба як ҳамла аз ҷой баркандашон
به یک حمله از جای برکندشان
Ба лшкргаҳи чини дроФгндшон
به لشکرگه چین درافگندشان
Чу огоҳ шуд лашкару шоҳи чин
چو آگاه شد لشکر و شاه چین
Ҳама барнишастанд гардони кин
همه برنشستند گردان کین
Бпиўсти размӣ ки гардун надид
بپیوست رزمی که گردون ندید
Замин аз ялони ҷӯии ҷуз хӯн надид
زمین از یلان جوی، جز خون ندید
Ба гардуни гардон чу парвоз кард
به گردون گردان چو پرواز کرد
Ситораи ҳаме бо замин роз кард
ستاره همی با زمین راز کرد
Ниҳон шуд зи гирди сипаҳи моҳу меҳр
نهان شد ز گرد سپه ماه و مهر
Ҳаме марг борид гуфтӣ сипеҳр
همی مرگ بارید گفتی سپهر
зи хӯни ранги лола ба моҳӣ расед
ز خون رنگ لاله به ماهی رسید
зи хоки осмонро сиёҳӣ расед
ز خاک آسمان را سیاهی رسید
зи чинӣ дару дашти пари кушта буд
ز چینی در و دشت پُر کشته بود
Вази Эрони тании даҳ таба гашта буд
وز ایران تنی ده تبه گشته بود
Ҷаҳон чун ниҳон кард дидори хеш
جهان چون نهان کرد دیدار خویش
Ба як сӯ бапушед дидори хеш
به یک سو بپوشید دیدار خویش
з ҳам бозгаштанд ҳар ду гуруҳ
ز هم بازگشتند هر دو گروه
Яке сӯй равад ва дигар сӯии кӯҳ
یکی سوی رود و دگر سوی کوه