Шаҳи чини сипаҳро накӯҳиш намӯд

شه چین سپه را نکوهش نمود

Ки ин сустӣу биматон аз чаҳ буд ?

که این سستی و بیمتان از چه بود؟

Аз ин мояи мардум чаҳ доред бок ?

از این مایه مردم چه دارید باک؟

Ки куштани тавон ин сегонро ба хок

که کشتن توان این سگان را به خاک

Сипоҳаш бадв гуфт к-эии шаҳриёр

سپاهش بدو گفت کای شهریار

Битарсем аз ин деви чеҳраи савор

بترسیم از این دیو چهره سوار

Ки сӯзанда оташи чунон сур нест

که سوزنده آتش چنان سور نیست

Ба гетии чунон шӯриш ангез нест

به گیتی چنان شورش‌انگیز نیست

Агар дод хоҳеми девии сети рашт

اگر داد خواهیم دیوی‌ست رشت

зи мо ҳар саворӣ ба захмӣ бикушт

ز ما هر سواری به زخمی بکشت

Агар ӯ набӯдӣ ба Эрони сипоҳ

اگر او نبودی به ایران سپاه

Ба як ҳамлаи гаштии сипоҳаши табоҳ

به یک حمله گشتی سپاهش تباه

Чу сар бар занад , гуфт , тобандаи меҳр

چو سر بر زند، گفت، تابنده مهر

На лашкараши монам на он деви чеҳр

نه لشکرش مانم نه آن دیو چهر

Чу шуд пели дандони сӯии отбин

چو شد پیل‌دندان سوی آتبین

Бигуфт ончӣ кард ӯ ба гардони чин

بگفت آنچه کرد او به گردان چین

Фузун кушта ам гуфт мардии ҳазор

فزون کشته‌ام گفت مردی هزار

зи чинии саворони ханҷари гузор

ز چینی سواران خنجرگزار

Валикин сиёҳаст чун ман сбид

ولیکن سیاه است چون من سبید

Ки киштӣ барояшон наёяд бидид

که کشتی برایشان نیاید بدید

Сипеда чу бинмоед аз чарх рӯй

سپیده چو بنماید از چرخ روی

Бипушади ҷаҳони зери ҳоўси мӯӣ

بپوشد جهان زیر حاوس موی

Бсориму норимш ар беш боз

بساریم و ناریمش ار بیش باز

Ки фардо пагоҳ ояд он кӣнаи соз

که فردا پگاه آید آن کینه‌ساز

Ҳамоно яке разм бошад дурушт

همانا یکی رزم باشد درشت

Ту эй шоҳи моро нигаҳдори пушт

تو ای شاه، ما را نگه دار پشت

Бадв отбин гуфт к-эии меҳрбон

بدو آتبین گفت کای مهربان

Ба коми ту бодои сипеҳри равон

به کام تو بادا سپهر روان

Ту фарзандӣу никхўоаҳи манӣ

تو فرزندی و نیکخواه منی

Ту пушту паноҳи сипоҳи манӣ

تو پشت و پناه سپاه منی

Ба ту пой дорад ҳамеи лашкарам

به تو پای دارد همی لشکرم

Гиромӣтар аз дидае бар серум

گرامیتر از دیده‌ای بر سرم

Чу ранҷи туро ман надорам сазо

چو رنج تو را من ندارم سزا

Биёбӣ зи яздон , чу ёбии ҷазо

بیابی ز یزدان، چو یابی جزا

Чу шоҳӣ диҳад мари марои рӯзгор

چو شاهی دهد مر مرا روزگار

Кунам дар ҷаҳони мари туро комгор

کنم در جهان مر تو را کامگار

Маро ном бошад зи шоҳӣу ганҷ

مرا نام باشد ز شاهی و گنج

Туро лашкару меҳру фармону ганҷ

تو را لشکر و مُهر و فرمان و گنج

Чу бо шодкомии дилаши гашти ҷуфт

چو با شادکامی دلش گشت جفت

Замин бӯс кард ва бирафт ва бихуфт

زمین بوس کرد و برفت و بخفت

Сипеда чу бар кӯҳ партоб зад

سپیده چو بر کوه پرتاب زد

Ҷаҳон аз бар қӣр симоб зад

جهان از بر قیر سیماب زد

Ду лашкар Биҷӯшед ва омад ба дашт

دو لشکر بجوشید و آمد به دشت

зи гирди осмону замини тираи гашт

ز گَرد آسمان و زمین تیره گشت

Дар афтод бонги табира ба кӯҳ

در افتاد بانگ تبیره به کوه

Ҳаме кар шудӣ гӯш ҳар ду гуруҳ

همی کر شدی گوش هر دو گروه

Хурӯшидан ноӣ рӯйин зи хок

خروشیدن نای رویین ز خاک

Ситора ҳаме кард гуфтӣ ҳалок

ستاره همی کرد گفتی هلاک

Чу шуд рости сафҳои ҳар ду сипоҳ

چو شد راست صف‌های هر دو سپاه

Ҳаме кард ҳар як ба душмани нигоҳ

همی کرد هر یک به دشمن نگاه

Шаҳи чини ҳамеи хост то он гуруҳ

شه چین همی خواست تا آن گروه

Ба наздик дашт ояд аз пеши кӯҳ

به نزدیک دشت آید از پیش کوه

Надоди отбини кӯҳпояи зи даст

نداد آتبین کوهپایه ز دست

зи бргстўони кӯҳ дигар бибаст

ز برگستوان کوه دیگر ببست

зи кораш чу огоҳ шуд шоҳи чин

ز کارش چو آگاه شد شاه چین

Сипаҳро бар афганд бар отбин

سپه را بر افگند بر آتبین

Баромади чкочоки гурзи гарон

برآمد چکاچاک گرز گران

Ба хок андар омад сари сарварон

به خاک اندر آمد سر سروران

Бинолед кӯҳу бтўФиди дашт

بنالید کوه و بتوفید دشت

Хурӯши балои з осмон даргузашт

خروش بلا ز آسمان درگذشت

Ҷаҳон чун шаби доҷ торик шуд

جهان چون شب داج تاریک شد

Аҷал бо тани мард наздик шуд

اجل با تن مرد نزدیک شد

Ба паридан омад дили баддилон

به پرّیدن آمد دل بددلان

Ба ҷӯшидан омад равони ялон

به جوشیدن آمد روان یلان

зи қалби отбин чун нигаҳ кард ва кӯш

ز قلب آتبین چون نگه کرد و کوش

Ки шуд лашкари чини чунон сахт кӯш

که شد لشکر چین چنان سخت‌کوش

Ҳаме бар сипоҳ вай омад шикаст

همی بر سپاه وی آمد شکست

Ҳамон гуҳи сӯии гурзи бурданди даст

همان گه سوی گرز بردند دست

Фгнднд бар душманони бодпоӣ

فگندند بر دشمنان بادپای

Чунон барграфтанд лашкари зи ҷой

چنان برگرفتند لشکر ز جای

Ки қалби шаҳи чин баҳам барзаданд

که قلب شه چین به هم برزدند

Гуҳӣ бар сару гоҳ бар бар заданд

گهی بر سر و گاه بر بر زدند

зи панҷсад қуруни гашти чинии табоҳ

ز پانصد قرون گشت چینی تباه

Расед он ҳазимат ба наздики шоҳ

رسید آن هزیمت به نزدیک شاه

Барошуфт вази хашм берун зад асб

برآشفت وز خشم بیرون زد اسب

Ба тезӣ биёмад чу озргшсб

به تیزی بیامد چو آذرگشسب

Бар овехт бо лашкари отбин

بر آویخت با لشکر آتبین

Ба найзаи танӣ чанд зад бар замин

به نیزه تنی چند زد بر زمین

Гурезон шуд аз вай ҳар он кас бидид

گریزان شد از وی هر آن کس بدید

Сипаҳи бози пас гашт ва дарҳам рамед

سپه باز پس گشت و در هم رمید

Шаҳи чинён чун ба сафи бозгашт

شه چینیان چون به صف بازگشت

Аз ӯ ҳар ду лашкари пуровози гашт

از او هر دو لشکر پرآواز گشت

Дигар бора аз пели дандон , сипоҳ

دگر باره از پیل‌دندان، سپاه

Гурезон ҳаме рафт то пеши шоҳ

گریزان همی رفت تا پیش شاه