Яке номвар хоҳам аз анҷуман

یکی نامور خواهم از انجمن

Ки ӯро даҳуми ҷавшану асби ман

که او را دهم جوشن و اسب من

Забон порсӣ дораду паҳлавӣ

زبان پارسی دارد و پهلوی

Надорад сари тундӣу бдхўӣ

ندارد سر تندی و بدخوی

Шавад пеш ӯ аз миёни сипоҳ

شود پیش او از میان سپاه

Бихоҳад мар ӯро ба овардгоҳ

بخواهد مر او را به آوردگاه

Диранг оварад чун ба пеш оядаш

درنگ آورد چون به پیش آیدش

Ба гуфтори ширин чу хеш оядаш

به گفتار شیرین چو خویش آیدش

Мудоро кунад пас бихоҳад нишон

مدارا کند پس بخواهد نشان

Чу дорад нишони бача ӣ саракашон

چو دارد نشان بچّهٔ سرکشان

Чу бод ояд аз пушти мураккаби фурӯд

چو باد آید از پشت مرکب فرود

Расонади бадв аз забонами дуруд

رساند بدو از زبانم درود

Бигӯед ки ҳастӣ ту фарзанди ман

بگوید که هستی تو فرزند من

Гиромитар аз ҳарчӣ пайванди ман

گرامی‌تر از هرچه پیوند من

Чу ман бар ту бедод кардам падед

چو من بر تو بیداد کردم پدید

зи ту низ бедод бар ман расед

ز تو نیز بیداد بر من رسید

Чу дар ту нигаҳ кардам падед

چو در تو نگه کردم و چهر تو

зи ту низ бедод бар ман расед

ز تندی بشستم دل از مهر تو

Чу дар ту нигаҳ кардаму чҳртў

ز شرم بزرگانْت برداشتم

з тундӣ бишустам дил аз меҳри ту

فگندمْت بر دشت و بگذاشتم

зи шарми бузургонати бардоштам

گنهکار گشتم سوی کردگار

Фгндмти брдшту бгзоштм

گناهم پشیمانی آورد بار

Гунаҳкори гаштами сӯии кирдигор

تو را گر نیفگندمی من به خاک

Гуноҳам пушаймонӣ оварад бор

نگشتی ز نیواسب جان را هلاک

Турогар ниФгндмии ман ба хок

کنون کرد پاداش من کردگار

Нагаштӣ зи ниўосби ҷонро ҳалок

که نیواسب شد کشته در کارزار

Кунун кард подоши ман кирдигор

ز مرگش چنان سوگوارم هنوز

Ки ниўосб шуд кушта дар корзор

که از دیده خوناب بارم هنوز

зи маргаши чунон сӯгворам ҳануз

نه خوردم، نه خفتم زمانی به کام

Ки аз дидаи хуноби боРом ҳануз

چنانم که مرغی گرفتار دام

На хӯрдам , на хуфтам замонӣ ба ком

دریغا گرامی یل شهریار

Чунонам ки мурғии гирифтори дом

ستون سپاه و گزین تبار

Дариғо гиромии яли шаҳриёр

کنون روزگار وی اندر گذشت

Сутуни сипоҳ ва гузин табор

مرا پشت از اندوه آن کوژ گشت

Кунун рӯзгори ваии андари гузашт

زمان تا زمانم سرآید زمان

Марои пушт аз андӯҳи он кўжи гашт

چنین آمد از گردش آسمان

Замон то замонами сроиди замон

جز از تو مرا نیست فرزند هیچ

Чунин омад аз гардиши осмон

به شادی و خوبی سوی ره بسیچ

Ҷуз аз ту маро нест фарзанди ҳеҷ

گر از تخت چون بگسلد پای من

Ба шодӣу хӯбии сӯии раҳи бсич

جز از تو نگیرد کسی جای من

Гар аз тахт чун бугсалади пои ман

چو اندر رسیدی، در آیی به گاه

Ҷуз аз ту нагирад касе ҷои ман

سپارم تو را تخت و تاج و کلاه

Чу андар раседӣ , дар ое ба гоҳ

به یزدان کنم نیز سوگند یاد

Сипорам туро тахту тоҷу кулоҳ

به ماه و به مهر و به تخت و به داد

Ба яздон кунам низ савганди ёд

که از کام و رای تو من نگذرم

Ба моҳ ва ба меҳр ва ба тахт ва ба дод

سپارم به تو لشکر و کشورم

Ки аз кому рои ту ман нагузарам

چرا بندگی کرد باید تو را

Сипорам ба ту лашкару кишварам

کسی را که خود بنده شاید تو را

Чаро бандагӣ кард бояд ту ро

بود چون نشستی تو بر تخت چین

Касеро ки худ банда шояд ту ро

هزارانْت بنده به از آتبین

Буд чун нишастӣ ту бар тахти чин

تو تا بوده‌ای همچو گرگ و پلنگ

Ҳазоронат банда ба аз отбин

نکردی در آباد جایی درنگ

Ту то бӯдае ҳамчуи гургу паланг

بیابان همی بینی و دشت و کوه

Накардӣ дар обод ҷое диранг

که از دیدنش دیو گردد ستوه

Биёбони ҳамеи бинӣу дашту кӯҳ

چو گلشن ببینی و خرّم‌سرای

Ки аз диданаш дев гардад сутӯҳ

می و رود و رامشگر خوش‌سرای

Чу гулшан бибинӣу хуррами сарой

شبستان و خوبان آراسته

намева раваду ромишгари хуши сарой

به رخساره چون ماه ناکاسته

Шабистону хубони ороста

به پیوند ایشان شوی مست و شاد

Ба рухсора чун моҳи нокоста

به باغ و به ایوان خرّم نهاد

Ба пайванди эшон шӯии масту шод

ببینی تو این مایه‌ور شهر خویش

Ба боғ ва ба айвони хуррами ниҳод

بیابی تو از کام دل بهر خویش

Бибинӣ ту ин мояи вари шаҳри хеш

دریغ آیدت آن چنان زندگی

Биёбӣ ту аз коми дили баҳри хеш

که در بیشه کردی بدین بندگی

Дареғ оядат он чунон зиндагӣ

چو گرگان گهی گرسنه گاه سیر

Ки дар беша кардӣ бад-ӣни бандагӣ

چو مرغان گهی بر هوا گاه زیر

Чу гиреҳгони гуҳии гуруснаи гоҳи сайр

ز هرگونه گویدش گفتار گرم

Чу мурғони гуҳӣ бар ҳавои гоҳи зер

مگر گرددش دل به گفتار، نرم

з ҳаргуна гуядаш гуфтори гарм

به گفتار شیرین ز سوراخ مار

Магар гардадаш дил ба гуфтор , нарм

برون آورد مردم هوشیار

Ба гуфтори ширини зи сӯрохи мор

گر آید برِ ما ز آوردگاه

Бурун оварад мардуми ҳӯшёр

شود دور یکباره ز ایران سپاه

Гар ояд бар мо зи овардгоҳ

شکسته شود پشت ایرانیان

Шавад даври якбораи зи Эрони сипоҳ

سواری نبندد کمر بر میان

Шикаста шавад пушти эрониён

یکایک ببندیمشان دست و پای

Саворӣ набандад камар бар миён

فرستیمشان پیش گیتی خدای