Чу аз кораш огоҳ шуд отбин

چو از کارش آگاه شد آتبین

Бифармуд то барниҳоданд зин

بفرمود تا برنهادند زین

Ба асб андар омад баромади зи ҷой

به اسب اندر آمد برآمد ز جای

Шимолӣ шуд аз зер ӯ бодпоӣ

شمالی شد از زیر او بادپای

Чу наздик кӯш омад овоз дод

چو نزدیک کوش آمد آواز داد

Ки эй бдкнши бдрги диўзод

که ای بدکنش بدرگ دیوزاد

Чаҳ будат баҳона чаҳ бар ман наҳй

چه بودت بهانه چه بر من نهی

Каз ин сони ҳамеи сар ба душман наҳй

کز این سان همی سر به دشمن نهی

Чаҳ омад ба рӯй ту аз ман ҷафо

چه آمد به روی تو از من جفا

Ки бишикаст хоҳии базӯдии вафо

که بشکست خواهی به زودی وفا

Ҳаме ронад ва посух наомад зкўш

همی راند و پاسخ نیامد ز کوش

Дили отбин тезтар кард ҷӯш

دل آتبین تیزتر کرد جوش

Писар дошт гардӣ чу сарви равон

پسر داشت گُردی چو سرو روان

Далеру хирадманду рўшнрўон

دلیر و خردمند و روشن‌روان

Ба диёри моҳ ва ба дониши сурӯш

به دیدار ماه و به دانش سُروش

Мар ӯро бародар ҳаме хонд кӯш

مر او را برادر همی خواند کوش

Савории ялу ном ӯ худ савор

سواری یل و نام او خود سُوار

Саворӣ набарда гуҳи корзор

سواری نبرده گَه کارزار

Якояк сӯй кӯш раҳ барграфт

یکایک سوی کوش ره برگرفت

Мар ӯро басӣ дод савганди тафт

مر او را بسی داد سوگند تفت

Ба ҷону сари хешу ҷони ниё

به جان و سر خویش و جان نیا

Ки берун кунӣ аз сарати кимиё

که بیرون کنی از سرت کیمیا

з раҳ бозгардӣу ое барам

ز ره بازگردی و آیی بَرَم

Ки ҳаргизи ман аз рой ту нагузарам

که هرگز من از رای تو نگذرم

Ба ман бар сипосӣ на ва бозгард

به من بر سپاسی نِه و بازگرد

Дили шоҳи Эрони мёўр ба дард

دل شاه ایران میاور به درد

Биё то бидонам ки ин кор чист ?

بیا تا بدانم که این کار چیست؟

Бубинам ки озори ту кор кист ?

ببینم که آزار تو کار کیست؟

На посух фузуд ва на рӯйиш намӯд

نه پاسخ فزود و نه رویش نمود

Ҳаме ронад шбрнг монанди дӯд

همی راند شبرنگ مانند دود

Савор аз сипоҳу падар давр монад

سُوار از سپاه و پدر دور ماند

Ҳаме ронад шбрнг то бозмонд

همی راند شبرنگ تا بازماند

На бо ӯ сипоҳ ва на аз пас дирафш

نه با او سپاه و نه از پس درفش

На бар дӯш хуфтон на бар пои кафш

نه بر دوش خفتان نه بر پای کفش

Ба як перҳан , барнишаста ба ғам

به یک پیرهن، برنشسته به غم

Дилаши эмин аз рӯзгори ситам

دلش ایمن از روزگار ستم

Мар ӯро чу кӯш аз сипаҳ давр ёфт

مر او را چو کوش از سپه دور یافت

Чу боди дмон асб биравӣ шитофт

چو باد دمان اسب بر وی شتافت

Буғурред ва зад теғи бррон ӯ

بغرّید و زد تیغ بر ران او

Ҷудо кард рон , теғ барон ӯ

جدا کرد ران، تیغ برّان او

Савор андар омад зи боло ба зер

سُوار اندر آمد ز بالا به زیر

Нишаст аз буриш кӯш монанди шер

نشست از برش کوش مانند شیر

Сараш паст бибаред ва худ бар нишаст

سرش پست ببرید و خود بر نشست

Ба фитроки шбрнг шўлк бибаст

به فتراک شبرنگ شولک ببست