Ҳамон гуҳи нависандаро пеш хонд
همان گه نویسنده را پیش خواند
Взоини достон чанд бо ӯ баранд
وزاین داستان چند با او براند
Чу бар парниён бар гузар кард не
چو بر پرنیان بر گذر کرد نی
Яке муждаро шодӣ афганд пай
یکی مژده را شادی افگند پی
Ки шоҳи ҷаҳон то ҷаҳони шоҳи бод
که شاه جهان تا جهان شاه باد
Аз ӯ дасти бадхоҳи кӯтоҳи бод
از او دست بدخواه کوتاه باد
Камаргоҳ ӯ сахти боду таниш
کمرگاه او سخت باد و تنش
Ҳамаи солаи пирӯз бар душманаш
همه ساله پیروز بر دشمنش
Бидон , шаҳрёро , ки ин рӯзгор
بدان، شهریارا، که این روزگار
Шигифтии фаровон наад дар канор
شگفتی فراوان نهد در کنار
Гиромии яке пӯри ман давр шуд
گرامی یکی پور من دور شد
Дили ман зи давряш ранҷур шуд
دل من ز دوریش رنجور شد
Ба комам дар омад сари шаст ӯ
به کامم در آمد سرِ شست او
Сипоҳам шикаста шуд аз даст ӯ
سپاهم شکسته شد از دست او
Ҳамеи тохт бар душманон чун ҳамЭй
همی تاخت بر دشمنان چون همای
Сипоҳами ҳамеи барад ҳар як зи ҷой
سپاهم همی برد هر یک ز جای
Яке номвари пӯри моро бикушт
یکی نامور پور ما را بکشت
Ба зубини пӯлоду захми дурушт
به زوبین پولاد و زخم درشت
Замона кунун равшаноӣ намӯд
زمانه کنون روشنایی نمود
Маро бо писар ошноӣ намӯд
مرا با پسر آشنایی نمود
Ба ман боз бахшедаш ин рӯзгор
به من باز بخشیدش این روزگار
Ба ком ҷаҳондор гашта сети кор
به کام جهاندار گشتهست کار
Аз ин носипосони ҳама кин кашид
از این ناسپاسان همه کین کشید
Сари душмани шоҳ гетӣ бурид
سر دشمن شاه گیتی بُرید
Фиристодам инак бар шаҳриёр
فرستادم اینک برِ شهریار
Бурӣдаи сари номбурдаи савор
بریده سر نامبرده سُوار
Чунон шуд сутӯҳи отбин бо гуруҳ
چنان شد ستوه آتبین با گروه
Ки берун наомад шуд аз пеши кӯҳ
که بیرون نیامد شد از پیش کوه
На берун тавон шуд ба роҳӣ дигар
نه بیرون توان شد به راهی دگر
На фарёдаш ояд сипоҳӣ дигар
نه فریادش آید سپاهی دگر
Аз он пас ба фари ҷаҳони кадхудоӣ
از آن پس به فرّ جهان کدخدای
Ман он кӯҳро андари орми зи пой
من آن کوه را اندر آرم ز پای
Фиристам ба даргоҳи шоҳаши асир
فرستم به درگاه شاهش اسیر
Ба дасти гиромии яли шери гир
به دست گرامی یل شیرگیر
Гузин кард сад мардро зони сипоҳ
گزین کرد صد مرد را زآن سپاه
Гузинон разму далерони гоҳ
گزینان رزم و دلیران گاه
Бидоданд як солаи шани баргу соз
بدادند یک سالهشان برگ و ساز
Ҳамон гуҳ гирифтанд роҳи дароз
همان گه گرفتند راه دراز