Замона чу корам длороӣ кард

زمانه چو کارم دلارای کرد

Дилами достонӣ дигар рой кард

دلم داستانی دگر رای کرد

Яке меҳтарии доштами ман ба шаҳр

یکی مهتری داشتم من به شهر

Ки аз дониш ва мардумӣ дошт баҳр

که از دانش و مردمی داشت بهر

Ҷавонӣ ки ҳар кас ки ӯро бидид

جوانی که هر کس که او را بدید

Ҳамеи номи яздон бар ӯ бар дамид

همی نام یزدان بر او بر دمید

Ба боло чу сарв ва ба тан чун таҳам

به بالا چو سرو و به تن چون تَهَمْ

Ба рухсора чун шер ва чун май баҳам

به رخساره چون شیر و چون می بهم

Сари оли ёсину оли ъабо

سر آل یاسین و آل عبا

Бнизаҳ ӣ алӣ , буъалии мҷтбо

بنیزه‌ی علی، بوعلی مجتبا

Маро гуфт агар рои дории барӣн

مرا گفت اگر رای داری براین

Яке достон дорам аз шоҳи чин

یکی داستان دارم از شاه چین

Ки ҳар кас ки онро бихонад ба ҳуш

که هر کس که آن را بخواند به هوش

Басӣ баҳра бардорад аз кор кӯш

بسی بهره بردارد از کار کوش

Бидидам ман ин нома ӣ сӯдманд

بدیدم من این نامهٔ سودمند

Саросари ҳамаи донишу ройу панд

سراسر همه دانش و رای و پند

Баҳорӣ , валикини зи борони дижам

بهاری، ولیکن ز باران دژم

Нигорӣ , валикини расидаи ситам

نگاری، ولیکن رسیده ستم

Магар ёбам аз кирдигори ҷаҳон

مگر یابم از کردگار جهان

Ба гетӣ аз ин беш чандини замон

به گیتی از این بیش چندین زمان

Ки аз дониши ин баҳра пеш оварам

که از دانش این بهره پیش آورم

Ҳамаи нома дар байт хеш оварам

همه نامه در بیت خویش آورم

Чу боғи баҳории бёроимш

چو باغ بهاری بیارایمش

зи знгоргўни ранги бздоимш

ز زنگارگون رنگ بزدایمش