Ҳамон гуҳ бифармуд то зони гуруҳ

همان گه بفرمود تا زآن گروه

Танӣ сад шуданд аз бар теғи кӯҳ

تنی صد شدند از بر تیغ کوه

Ҳамеи роҳ душман нигаҳдоштанд

همی راه دشمن نگه داشتند

Хурӯш аз бар чархи бгзоштнд

خروش از بر چرخ بگذاشتند

Ҳамон шаби яке канда фармуд шоҳ

همان شب یکی کَنده فرمود شاه

Кашиданд бел ва табарҳо ба роҳ

کشیدند بیل و تبرها به راه

Бар он раҳи яке канда карданд жарф

بر آن ره یکی کنده کردند ژرف

Дирозоу болоу паҳнои шигарф

درازا و بالا و پهنا شگرف

Буна бар сар ки кашиданд низ

بنه بر سر کُه کشیدند نیز

Ҷуз аз хайма дигар намонданд чиз

جز از خیمه دیگر نماندند چیز

Сӯии кӯҳи диданди пари миваи дор

سوی کوه دیدند پر میوه دار

Саросари ҳамаи чашмау марғзор

سراسر همه چشمه و مرغزار

Ба муждаи сӯй отбин омаданд

به مژده سوی آتبین آمدند

Ҳамеи зосмон бар замин омаданд

همی زآسمان بر زمین آمدند

Ки ин кӯҳи сартосари обу гёст

که این کوه سرتاسر آب و گیاست

Ба гетии чунин ҷойгоҳӣ куҷост

به گیتی چنین جایگاهی کجاست

Чунин дод посух ки гар кӯш дӯш

چنین داد پاسخ که گر کوش دوش

Раҳо кард моро ва шуд сӯй кӯш

رها کرد ما را و شد سوی کوش

Накард офаринандаи моро яла

نکرد آفریننده ما را یله

з яздон надорем ҳаргизи гила

ز یزدان نداریم هرگز گله

Набаста сети ҳаргизи дарӣ бар касе

نبسته‌ست هرگز دری بر کسی

Ки ншгоди дарҳо бар ӯ бар басӣ

که نگشاد درها بر او بر بسی

Чунин ҷойро кӣ тавонад ситад

چنین جای را کی تواند ستد

Магари бахти бад бар ман оради лагад

مگر بخت بد بر من آرد لگد