Бадв гуфт кӯш эй сабки мояи мард

بدو گفت کوش ای سبک‌مایه مرد

Ба гирд дар подшоҳии магарад

به گرد در پادشاهی مگرد

Ту то ман набудам чу рӯбоҳи ланг

تو تا من نبودم چو روباه لنگ

Набӯдат шабу рӯз ҷое диранг

نبودت شب و روز جایی درنگ

Ҳамаи рӯз бо бими бгзоштӣ

همه روز با بیم بگذاشتی

Шаб аз ҷои дӯшинаи бардоштӣ

شب از جای دوشینه برداشتی

Набӯдат хӯриши солу маи ҷузи шикор

نبودت خورش سال و مه جز شکار

Хуру хоб дар бешау кӯҳсор

خور و خواب در بیشه و کوهسار

Чаҳ буд ар маро низ кардӣ бузург

چه بود ار مرا نیز کردی بزرگ

Ки ту бешаи бардоштии ҳамчуи гург

که تو بیشه برداشتی همچو گرگ

Чу ман баркашидам сару сифту ёл

چو من برکشیدم سر و سفت و یال

Шудӣ шоҳи чинро бидон бе ҳам?ил

شدی شاه چین را بدان بی‌همال

Ки аз беша дар дашт ва равад омадӣ

که از بیشه در دشت و رود آمدی

Бар хусрави чин фурӯд омадӣ

برِ خسروِ چین فرود آمدی

Дубораи шикастами сипоҳи падар

دوباره شکستم سپاه پدر

Тавонгарат кардам ба сим ва ба зар

توانگرت کردم به سیم و به زر

Шудӣ бениёз аз ҳамаи гӯнаи чиз

شدی بی‌نیاز از همه گونه چیز

Бародар бикуштам зи баҳри ту низ

برادر بکشتم ز بهر تو نیز

Чу огоҳи гаштами зи кори падар

چو آگاه گشتم ز کار پدر

Падари беҳтар аз доя ӣ бдгҳр

پدر بهتر از دایهٔ بدگهر

Марои доя будӣу парвардгор

مرا دایه بودی و پروردگار

Гиромии валикин на чун шаҳриёр

گرامی ولیکن نه چون شهریار

Чу подоши хоҳии бад-ӣни доягӣ

چو پاداش خواهی بدین دایگی

Чу пари мояи гаштии з бе моиагӣ

چو پرمایه گشتی ز بی‌مایگی

Чу ниўосби киштам дар ин корзор

چو نیواسب کشتم در این کارزار

Аз ӯ ба набошад ҳамоно савор

از او به نباشد همانا سُوار