Гурезон шуд аз бими ҷони зии сипоҳ
گریزان شد از بیم جان زی سپاه
Ҳамеи тохт ӯ то бар асби шоҳ
همی تاخت او تا برِ اسب شاه
Сипоҳаш дигар бора бишитофтанд
سپاهش دگر باره بشتافتند
Мар ӯро чунон хаста дарёфтанд
مر او را چنان خسته دریافتند
Бар асбаш нишонданд бурданди тез
بر اسبش نشاندند بردند تیز
Чунон лашкарии зотбин дар гурез
چنان لشکری ز آتبین در گریز
Бибастанд пас хстгиҳоши сахт
ببستند پس خستگیهاش سخت
Бадв ҳар касе гуфт к-эии некбахт
بدو هر کسی گفت کای نیکبخت
зи ту кори душман ба ҷое расед
ز تو کار دشمن به جایی رسید
Кигар мурғ гардад нишоед парид
که گر مرغ گردد نشاید پرید
Гирифтор дар зери кӯҳии баланд
گرفتار در زیر کوهی بلند
Ҳаме ҳар замони бими ҷону газанд
همی هر زمان بیم جان و گزند
Ба ҷонат чаро кард бояд хатар
به جانت چرا کرد باید خطر
Бимон то бияёд сипоҳи падар
بمان تا بیاید سپاه پدر
Чу лашкар бияёд ба як корзор
چو لشکر بیاید به یک کارزار
Барорем аз ин носипосони дамор
برآریم از این ناسپاسان دمار
Чу ҷонро ҳаме кӯшад ин бдгҳр
چو جان را همی کوشد این بدگهر
Ту дар кор ӯ ранҷ чандин мабар
تو در کار او رنج چندین مبر
Ҳамон шаб шавад кори эшон падед
همان شب شود کار ایشان پدید
Ки лашкари зи чини сӯй хусрав расед
که لشکر ز چین سوی خسرو رسید
Намонад яке зиндаи зоирони сипоҳ
نماند یکی زنده ز ایران سپاه
Ба фари ту пайдо шавад коми шоҳ
به فرّ تو پیدا شود کام شاه
Взон рӯй чун отбини гашти боз
وز آن روی چون آتبین گشت باز
Дар андеша буд он шаби дербоз
در اندیشه بود آن شب دیرباز
Вази ин рӯй шуд кӯш пеши падар
وز این روی شد کوش پیش پدر
з новирд кард огаҳаш дар бадар
ز ناورد کرد آگهش در به در
Дижами гашт ва гуфт отбин ҷодӯ аст
دژم گشت و گفت آتبین جادو است
зи покӣу пурмоиагии як сӯ аст
ز پاکی و پرمایگی یک سو است
Набоист бо ӯ набард озмуд
نبایست با او نبرد آزمود
Каз ӯ баҳр мо нест ҷузи тираи дӯд
کز او بهر ما نیست جز تیره دود
Бимон то фароз ояд аз чини сипоҳ
بمان تا فراز آید از چین سپاه
Чу ояд , шавад кори душмани табоҳ
چو آید، شود کار دشمن تباه
Шаб омад парогандаи гаштанд ва кӯш
شب آمد پراگنده گشتند و کوش
Бихуфту бросўд ва омад бҳўш
بخفت و برآسود و آمد به هوش