Бидонаст солори чини кони сухан
بدانست سالار چین کان سخُن
Чунонаст коФгнди он марди бен
چنان است کافگند آن مرد بُن
Бифармуд то барниҳоданд бор
بفرمود تا برنهادند بار
Сӯй чин кашиданд аз марғзор
سوی چین کشیدند از مرغزار
Шуд аз рафтанаши отбини шодмон
شد از رفتنش آتبین شادمان
Ту гуфтӣ саромади мар ӯро ғамон
تو گفتی سرآمد مر او را غمان
Фиристод лухтии саворони зи пас
فرستاد لختی سواران ز پس
Биҷустанд беша , надиданд кас
بجستند بیشه، ندیدند کس
Бар он кӯҳи як ҳафта кард ӯ диранг
بر آن کوه یک هفته کرد او درنگ
Наомад дилаши сайр аз он хораи санг
نیامد دلش سیر از آن خارهسنگ
Ба шабгири ҳаштум буна барграфт
به شبگیرِ هشتم بنه برگرفت
Фурӯд омад аз кӯҳ ва раҳ барграфт
فرود آمد از کوه و ره برگرفت
Ҳаме рафт то пеши дарёи канор
همی رفت تا پیش دریا کنار
Саропарда зад бар лаби ҷӯйбор
سراپرده زد بر لب جویبار
Сипоҳ бҳк диду киштӣу соз
سپاه بهک دید و کشتی و ساز
зи Мочӣни ҳамон гуҳи расидаи фароз
ز ماچین همانگه رسیده فراز
Басии гӯнаи гавани ҳадяу хӯрданӣ
بسی گونهگون هدیه و خوردنی
зи пӯшидании ҳам з густурданӣ
ز پوشیدنی هم ز گستردنی
Касоне ки донанд дар оби роҳ
کسانی که دانند در آب راه
Танӣ даҳ фиристод наздики шоҳ
تنی ده فرستاد نزدیک شاه
набишта ба тиҳўри шаҳи нома Эй
نبشته به طیهور شه نامهای
Ба дасти сарафрози худкома Эй
به دست سرافراز خودکامهای
Аз он , отбини сахт шодӣ намӯд
از آن، آتبین سخت شادی نمود
Бидон номдори офарини брФзўд
بدان نامدار آفرین برفزود
Яке ҳафтаи дигар ба дарёи канор
یکی هفته دیگر به دریا کنار
Диранги амдш то бар орост кор
درنگ آمدش تا بر آراست کار
Ба ҳаштум ба киштӣ нишастанд шод
به هشتم به کشتی نشستند شاد
Равони гашти киштии бикрдори бод
روان گشت کشتی به کردار باد
Шабу рӯзи як моҳи киштӣ чу тир
شب و روز یک ماه کشتی چو تیر
Ба дарё ҳаме ронад млоҳи пер
به دریا همی راند ملّاح پیر
зи ақраб чу бинмуд рухсораи моҳ
ز عقرب چو بنمود رخساره ماه
Ҷазира падед омад ва дид шоҳ
جزیره پدید آمد و دید شاه
Фурӯ дошт киштӣ ба як манзилӣ
فرو داشت کشتی به یک منزلی
Шуд ошуфтаи мардуми зи хираи дилӣ
شد آشفته مردم ز خیره دلی
Бимонаданд аз он кӯҳу дёи шигифт
بماندند از آن کوه و دریا شگفت
Ҳаме ҳар каси андеша Эй даргирифт
همی هر کس اندیشهای درگرفت
Ҳаме отбин гуфт к-эии кирдигор
همی آتبین گفت کای کردگار
Тавоноу доноу парвардгор
توانا و دانا و پروردگار
зи дарёи ту ореи чунин ки бурун
ز دریا تو آری چنین کُه برون
Ниҳони дории оташ ба санги андарун
نهان داری آتش به سنگ اندرون
Саросар шигифтаст кирдори ту
سراسر شگفت است کردار تو
Ҷаҳонии ҳамаи хира аз кори ту
جهانی همه خیره از کار تو
Вази он ҷои яке номзад кард шоҳ
وز آن جا یکی نامزد کرد شاه
Фиристод . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
فرستاد ..................................
Яке нома фармуд хусрави дуруст
یکی نامه فرمود خسرو درست
Чу пеш бҳк карда буд аз нахуст
چو پیش بهک کرده بود از نخست
Ба дасти фиристода ӣ хеш дод
به دست فرستادهٔ خویش داد
Бишуд то бар шоҳи Мочӣн чу бод
بشد تا بر شاه ماچین چو باد
зи кори худаш яксар огоҳ кард
ز کار خودش یکسر آگاه کرد
Гила ҳарчӣ кардаш з бадхоҳ кард
گله هرچه کردش ز بدخواه کرد
Расиданди наздики дарбанди шод
رسیدند نزدیک دربند شاد
Нигаҳбони дарбанд овоз дод
نگهبانِ دربند آواز داد
Ки ин номдорон кианд ва чаҳанд ?
که این نامداران کهاند و چهاند؟
Бад-ӣн омадан назд мо брчаҳанд ?
بدین آمدن نزد ما بر چهاند؟
Фириста ӣ бҳк посух оварад боз
فرستهیْ بهک پاسخ آورد باز
Ки эй номвари меҳтари сарфароз
که ای نامور مهتر سرفراز
з Мочӣн расӯлем наздики шоҳ
ز ماچین رسولیم نزدیک شاه
Агар рои бинӣ кунун роҳи хоҳ
اگر رای بینی کنون راه خواه
Ҳамон гуҳ саворӣ фиристод мард
همان گه سواری فرستاد مرد
Ба тиҳўр , вази кораш огоҳ кард
به طیهور، وز کارش آگاه کرد
Фиристод тиҳўри мардии бузург
فرستاد طیهور مردی بزرگ
Ба дарбанд бо сад савори сутург
به دربند با صد سوار سترگ
Биёмад , ба дарбандашон роҳ дод
بیامد، به دربندشان راه داد
Ҳамон роҳашон то дар шоҳ дод
همان راهشان تا درِ شاه داد
Фиристодагон чун бидиданд тахт
فرستادگان چون بدیدند تخت
Ҳамеи ҳаркасӣ офарин хонд сахт
همی هرکسی آفرین خواند سخت
Бидоданд пас нома ҳар ду бадавӣ
بدادند پس نامه هر دو بدوی
Сӯй тарҷумон кард тиҳўр рӯй
سوی ترجمان کرد طیهور روی
Бифармуд то номаи брхўонднд
بفرمود تا نامه برخواندند
з ҳар гӯнае достони ронданд
ز هر گونهای داستان راندند