зи дарё чу бар хушк шуд шаҳриёр

ز دریا چو بر خشک شد شهریار

Саросар сипаҳ дид дарёи канор

سراسر سپه دید دریا کنار

Ду фарзанди тиҳўр бо он сипоҳ

دو فرزند طیهور با آن سپاه

Пиёда шуду офарин бо сипоҳ

پیاده شد و آفرین با سپاه

Гирифтанд мари икдгрро канор

گرفتند مر یکدگر را کنار

Нишастанд бар бора ӣ роҳвор

نشستند بر بارهٔ راهوار

Чу шаҳро зи дарбанди бгзоштнд

چو شه را ز دربند بگذاشتند

зи шодии ҳама наъра бардоштанд

ز شادی همه نعره برداشتند

Ба як рӯз бар сар кашиданд роҳ

به یک روز بر سر کشیدند راه

зи душвории роҳу санги сиёҳ

ز دشواری راه و سنگ سیاه

Бидон божбони чиз бисёр дод

بدان باژبان چیز بسیار داد

Дирам доду дебо ва динор дод

درم داد و دیبا و دینار داد

Чу раҳ бар сар оварад ранҷури шоҳ

چو ره بر سر آورد رنجور شاه

Падед омад аз даври тиҳўри шоҳ

پدید آمد از دور طیهور شاه

Расиданди наздики якдигарон

رسیدند نزدیک یکدیگران

Пиёда шуданд аз карон то карон

پیاده شدند از کران تا کران

Бипурсед тиҳўр аз отбин

بپرسید طیهور از آتبین

Лаби шоҳи тиҳўри пари офарин

لب شاه طیهور پر آفرین

Ҳаме гуфт фархундаи ин рӯзгор

همی گفت فرخنده این روزگار

Ки дидем рӯй ту эй шаҳриёр

که دیدیم روی تو ای شهریار

Сӯии хон хеш омадӣ шодмон

سوی خان خویش آمدی شادمان

Ба коми ту бодои дили бадгумон

به کام تو بادا دل بدگمان

Бадв отбин гуфт к-эии никном

بدو آتبین گفت کای نیکنام

Дилам шуд ба дидори ту шодком

دلم شد به دیدار تو شادکام

зи яздони ҳамаи солаи ин хостам

ز یزدان همه ساله این خواستم

Ки акнӯн бадв дил биёростам

که اکنون بدو دل بیاراستم

Бирафтанд аз он ҷойгаҳ чанд рӯз

برفتند از آن جایگه چند روز

Ҳамаи роҳи пари лола ӣ длФрўз

همه راه پر لالهٔ دلفروز

Ба ҳар манзилии сохтаи хӯрданӣ

به هر منزلی ساخته خوردنی

зи пӯшидании ҳам з густурданӣ

ز پوشیدنی هم ز گستردنی

Ҳамаи роҳи ромишгар ва равад ва май

همه راه رامشگر و رود و می

зи баҳри ҷаҳонҷӯии фархундаи пай

ز بهر جهانجوی فرخنده پی