Чу даҳ рӯз бигузашт тиҳўри шоҳ
چو ده روز بگذشت طیهور شاه
Ба пурсиши сӯй отбин шуд зи гоҳ
به پرسش سوی آتبین شد ز گاه
Ба дидор ӯ отбини гашти шод
به دیدار او آتبین گشت شاد
Нишастанд ва карданд ҳаргунаи ёд
نشستند و کردند هرگونه یاد
Вази он рӯзгорон ки андари гузашт
وز آن روزگاران که اندر گذشت
Бигуфт отбини ин ҳамаи саргузашт
بگفت آتبین این همه سرگذشت
Дижами гашти тиҳўр аз гуфт шоҳ
دژم گشت طیهور از گفت شاه
Ҳаме тнгдл шуд дар он ҷойгоҳ
همی تنگدل شد در آن جایگاه
Бадв гуфт шоҳаншаҳ эй шаҳриёр
بدو گفت شاهنشه ای شهریار
Туе тнгдли зини бади рӯзгор
تویی تنگدل زین بد روزگار
Агар рои дорӣ ба нахчиру дашт
اگر رای داری به نخچیر و دشت
Бар ин шати фардо бибояд гузашт
بر این دشت فردا بباید گذشت
зи гуфтор ӯ шод шуд отбин
ز گفتار او شاد شد آتبین
Бихандед ва бар шоҳ кард офарин
بخندید و بر شاه کرد آفرین
Дигар дид тиҳўри бахти сипоҳ
دگر دید طیهور بخت سپاه
Бар асбон нишастанд ва омад ба роҳ
بر اسبان نشستند و آمد به راه
Ҳамон отбин бо саворони хеш
همان آتبین با سواران خویش
Далерону ханҷари гузорони хеш
دلیران و خنجرگزاران خویش
Бирафтанд бо юзу шоҳину боз
برفتند با یوز و شاهین و باز
Фаровони шикории саг тез тоз
فراوان شکاریسگ تیزتاز
Ба майдон ба пеш сипоҳ омаданд
به میدان به پیش سپاه آمدند
Чу наздики тиҳўр шоҳ омаданд
چو نزدیک طیهور شاه آمدند
На саг буд бо ӯ на юз ва на боз
نه سگ بود با او نه یوز و نه باز
Форуманд аз он хусрави сарфароз
فروماند از آن خسرو سرفراز
Дигар буд кору гумоне дигар
دگر بود کار و گمانی دگر
Ки пеш аз сипаҳ рафта бошад магар
که پیش از سپه رفته باشد مگر
Чу рафтанди наздики нахчиргоҳ
چو رفتند نزدیک نخچیرگاه
Шикор андар ояд з ҳар сӯ ба роҳ
شکار اندر آید ز هر سو به راه
Шикорӣ на оҳӯ на Ғарм ва на гӯр
شکاری نه آهو نه غرم و نه گور
Сипаҳ дид бар як баровардаи нур
سپه دید بر یک برآورده نور
Далерони Эрони зи юзу зи саг
دلیران ایران ز یوز و ز سگ
Фарс боз карданд ва шуд тези таг
فَرَس باز کردند و شد تیزتَگ
Надиданд дар дашти гирди шикор
ندیدند در دشت گرد شکار
Хаҷал бозгаштанду длхстаҳи хор
خجل بازگشتند و دلخسته خوار
Замонӣ дигар буд тиҳўри шоҳ
زمانی دگر بود طیهور شاه
Гурозон ҳаме омад аз пас сипоҳ
گرازان همی آمد از پس سپاه
Аз он ҳар саворӣ ду барбаста буд
از آن هر سواری دو بربسته بود
Чаҳ кушта чаҳ аз тирашони хаста буд
چه کشته چه از تیرشان خسته بود
Хаҷали гашти хусрав чу зон сон бидид
خجل گشت خسرو چو ز آن سان بدید
Дар асбонишон тезтар бингаред
در اسبانشان تیزتر بنگرید
Ду даст ва ду пой аз сутурони фузун
دو دست و دو پای از ستوران فزون
Дарозии гардани басони ҳиўн
درازی گردن بسان هیون