Гузашти он шабу бомдоди пагоҳ
گذشت آن شب و بامداد پگاه
Яке бзмгоҳӣ биёрост шоҳ
یکی بزمگاهی بیاراست شاه
Фиристод , шоҳи отбинро бихонад
فرستاد، شاه آتبین را بخواند
Бар он тахти зари пайкараши брншонд
بر آن تخت زر پیکرش برنشاند
Бузургони Эрону тиҳўрён
بزرگان ایران و طیهوریان
Бибастанд дар пеши эшон миён
ببستند در پیش ایشان میان
Ду фарзанди шоҳи истоди бпоӣ
دو فرزند شاه ایستاده به پای
Ба заррини кулоҳ ва ба чинии қабоӣ
به زرّین کلاه و به چینی قبای
Чу хўолигрон низ бархестанд
چو خوالیگران نیز برخاستند
Ниҳоданд хон ва ме оростанд
نهادند خوان و می آراستند
Аз он хон ҷаҳон буи бигирифту ранг
از آن خوان جهان بوی بگرفت و رنگ
БтўФиди гардун аз овози чанг
بتوفید گردون از آواز چنگ
Хӯриш дид бар хон ки ҳаргиз надид
خورش دید بر خوان که هرگز ندید
На аз шаҳриёрон Эрон шунид
نه از شهریاران ایران شنید
Ҳамон гуҳ ба сӯии хӯриш даст кард
همانگه به سوی خورش دست کرد
Ба дил хуштар омадаш он ҳарчӣ хӯрд
به دل خوشتر آمدش آن هرچه خورد
Фузун буд сдгўнаҳ бар хон хӯриш
فزون بود صدگونه بر خوان خورش
Хунак ҳар ки дорад чунон парвариш
خنک هر که دارد چنان پرورش
Бипардохтанд ва бишустанд даст
بپرداختند و بشستند دست
Дигар тахт карданд ҷой нишаст
دگر تخت کردند جای نشست
Парастанда базмӣ биёрост боз
پرستنده بزمی بیاراست باز
Ниҳоданд зи он базми ҳаргунаи соз
نهادند ز آن بزم هرگونه ساز
Ҳамаи созҳо гавҳари омиғи зар
همه سازها گوهرآمیغ زر
Чу товуси чини бози густардаи пар
چو طاووس چین باز گسترده پر
Ҳамаи бзмгаҳ буд заррини шикор
همه بزمگه بود زرّین شکار
зи гавҳар нигорида биравӣ нигор
ز گوهر نگاریده بر وی نگار
Ҷузи он буд сад гӯнаи гули пеши шоҳ
جز آن بود صد گونه گل پیش شاه
Аз он бар шукуфтаи дили риши шоҳ
از آن بر شکفته دل ریش شاه
Ба харвори бори туранҷ ва баӣ
به خروار بار ترنج و بهی
Ниҳода бар тахти шоҳаншаҳӣ
نهاده برِ تختِ شاهنشهی
зи бас сӯхтани анбару машки ноб
ز بس سوختن عنبر و مشک ناب
Сари бистарӣ андар омад ба хоб
سر بستری اندر آمد به خواب
зи баси нола ӣ чангу овоз ноӣ
ز بس نالهٔ چنگ و آواز نای
Ҳамеи Зуҳра аз хештан дошт пой
همی زُهره از خویشتن داشت پای
Май андари қадаҳ чун бгштн гирифт
می اندر قدح چون بگشتن گرفت
Ба мағзи ялон бар гузаштан гирифт
به مغز یلان برگذشتن گرفت
зи бӯяш гарон шуд сари саракашон
ز بویش گران شد سر سرکشان
зи рангаш ҳаме дошт чеҳраи нишон
ز رنگش همی داشت چهره نشان
Ба гӯш андар афтод овоз кӯш
به گوش اندر افتاد آواز کوش
Рамидан гирифт аз дили марди ҳуш
رمیدن گرفت از دل مرد هوش
Сипоҳ хирад шуд гурезони з май
سپاه خرد شد گریزان ز مَی
зи рухи парда ӣ шарми бардошт кӣ
ز رخ پردهٔ شرم برداشت کی