Ҷаҳондида гуяд ки андари ҷаҳон

جهاندیده گوید که اندر جهان

Ду ҷойаст ҳар ду ба дарёи ниҳон

دو جای است هر دو به دریا نهان

Ки ҳаргиз ба хӯбии чунон ҷой нест

که هرگز به خوبی چنان جای نیست

Чунон боғҳои длороӣ нест

چنان باغ‌های دلارای نیست

Яке ин ҷазира ки кардем ёд

یکی این جزیره که کردیم یاد

Ки дорад хушии Ирамро ниҳод

که دارد خوشی ارم را نهاد

Ва дигар ба дарёи даруни ҳафт моҳ

و دیگر به دریا درون هفت ماه

Ба киштӣ гузар кард бояд ба роҳ

به کشتی گذر کرد باید به راه

Пас он гоҳи дарёи гузар хам диҳад

پس آن گاه دریا گذر خم دهد

Бар ранҷи дарёи ҳама ғам диҳад

بر رنج دریا همه غم دهد

Ба дарёи рисии он ки хуонеи зира

به دریا رسی آن که خوانی زره

зи мавҷи аўФтодаҳи гиреҳ бар гиреҳ

ز موج اوفتاده گره بر گره

Сиёвуши гузар чун бар он марз кард

سیاوش گذر چون بر آن مرز کرد

Стўро зон марз андарз кард

ستورا زان مرز اندرز کرد

Яке кӯҳи бинии зи болои абр

یکی کوه بینی ز بالای ابر

Бар ӯ бар на шер ва на гург ва на бабр

بر او بر نه شیر و نه گرگ و نه ببر

Ҳамаи боғ дар боғу гулзор ва хуед

همه باغ در باغ و گلزار و خوید

Ҳамаи роғи пари лолау шнблид

همه راغ پر لاله و شنبلید

Дар он шаҳрҳо марду зани хўбчҳр

در آن شهرها مرد و زن خوبچهر

Ситораи фишондаи сети гӯйии сипеҳр

ستاره فشانده‌ست گویی سپهر

Валикини чунон зиндагонӣ кам аст

ولیکن چنان زندگانی کم است

Ки рӯзу шубони мӯя ва мотам аст

که روز و شبان مویه و ماتم است

Агар бозгуем ки ин ҳар ду ҷой

اگر بازگویم که این هر دو جای

Ки обод карда сет ва чун буд рой

که آباد کرده‌ست و چون بود رای

На бовар кунад мардуми зердаст

نه باور کند مردم زیردست

На аз даст эшон тавонем раст

نه از دست ایشان توانیم رست

Ки мардуми гумонеи баради кони замон

که مردم گمانی برد کآن زمان

Ки одам ба зер омад аз осмон

که آدم به زیر آمد از آسمان

Ҷаҳон буд вайрон , набад одамӣ

جهان بود ویران، نبُد آدمی

Ту донистании дон агар одамӣ

تو دانستنی دان اگر آدمی