Сӯии пел дандон расед огаҳӣ

سوی پیل‌دندان رسید آگهی

Ки Мочӣну чин зотбин шуд тиҳӣ

که ماچین و چین ز آتبین شد تهی

зи дарё ба кӯҳ бсило расед

ز دریا به کوه بسیلا رسید

Кунун бо бсило ки шояд чхид

کنون با بسیلا که شاید چخید

Барошуфт ва омад ба пеши падар

برآشفت و آمد به پیش پدر

Падарро чунин гуфт к-эии тоҷўр

پدر را چنین گفت کای تاجور

зи душман на эмин буд марди ҳуш

ز دشمن نه ایمن بود مرد هوش

Ҷузи он гуҳ ки гардад таниши хоки пӯш

جز آنگه که گردد تنش خاک‌پوش

Ҳаме то буд дар ҷаҳони отбин

همی تا بود در جهان آتبین

На заҳҳоки эмин на дорои чин

نه ضحاک ایمن نه دارای چین

Сипаҳи даҳ маро то шавам пеш аз ин

سپه دِه مرا تا شوم پیش از این

Куҷои роҳи дарёи бибандади ҷузи ин

کجا راه دریا ببندد جز این

Бсило агар зосмон бартар аст

بسیلا اگر ز آسمان برتر است

Вагар кӯҳу дарёи пар аз лашкар аст

وگر کوه و دریا پر از لشکر است

Ман он кӯҳро ҳамчу ҳомӯн кунам

من آن کوه را همچو هامون کنم

Ба ранг , оби дарё тбрхўн кунам

به رنگ، آب دریا طبرخون کنم

Фиристам базӯдӣ бар шоҳи чин

فرستم بزودی بر شاه چین

Сари шоҳи тиҳўр бо отбин

سرِ شاه طیهور با آتبین

Бихандед хусрави зи гуфтори ӯй

بخندید خسرو ز گفتار اوی

Бадв гуфт к-эии саркаши номҷўӣ

بدو گفت کای سرکشِ نامجوی

Агар ту ба дарё гузора кунӣ

اگر تو به دریا گذاره کنی

Ҳамеи осмонро чаҳ чора кунӣ

همی آسمان را چه چاره کنی

Ки заҳҳок бо фараи эзадӣ

که ضحاک با فرّهٔ ایزدی

Бидон рой ва он дониши мӯбадӣ

بدان رای و آن دانش موبدی

Надонист худ чорае сохтан

ندانست خود چاره‌ای ساختن

зи тиҳўрёни кӯҳи пардохтан

ز طیهوریان کوه پرداختن

Яке чора ҳасту ҷуз он нест роҳ

یکی چاره هست و جز آن نیست راه

Каз эдар фиристам ба дарёи сипоҳ

کز ایدر فرستم به دریا سپاه

Нмонм ки як тани зи Мочӣну чин

نمانم که یک تن ز ماچین و چین

Шавад сӯии кӯҳ аз пас отбин

شود سوی کوه از پس آتبین

Чу бозоргон камтар ояд ба кӯҳ

چو بازارگان کمتر آید به کوه

Зан ва мард гардад зи танагии сутӯҳ

زن و مرد گردد ز تنگی ستوه

Чу як сол кам беш бошад ҳисор

چو یک سال کم بیش باشد حصار

Фиристад бихоҳад зи мо зинҳор

فرستد بخواهد ز ما زینهار

Фрстдши тиҳўри пешам ба банд

فرستدش طیهور پیشم به بند

На ранҷи сипоҳ ва на бар ту газанд

نه رنج سپاه و نه بر تو گزند

Бадв гуфт к-эии хусрави раҳнамоӣ

بدو گفت کای خسرو رهنمای

Аз ин ба надид ҳеҷ фарзонаи рой

از این بِهْ ندید ایچ فرزانه رای

Валикини чунин кор , кор ман аст

ولیکن چنین کار، کارِ من است

Ки пархошу кини рӯзгор ман аст

که پرخاش و کین روزگار من است

Аз эдар ба дарё барорам сипоҳ

از ایدر به دریا برآرم سپاه

Бабандам ба моҳӣ ва бар мурғи роҳ

ببندم به ماهی و بر مرغ راه

Набояд ки моняши солӣ бар ин

نباید که مانیش سالی بر این

Ки баста бар ту расад отбин

که بسته برِ تو رسد آتبین

Бадв гуфт шоҳ эй гиромии далер

بدو گفت شاه ای گرامی دلیر

Надидам туро ман бад-ӣни дидаи сайр

ندیدم تو را من بدین دیده سیر

Ҳаме бош то шодмонӣ барам

همی باش تا شادمانی برم

Ки ҳаст аз ситораи фузуни лашкарам

که هست از ستاره فزون لشکرم

Фиристам сипоҳӣ ки дарёии об

فرستم سپاهی که دریای آب

Фузуни зони надидаи сету шоҳӣ ба хоб

فزون ز آن ندیده ست و شاهی به خواب

Чунин дод посух ба дорои чин

چنین داد پاسخ به دارای چین

Ки ман то напардозам аз отбин

که من تا نپردازم از آتبین

Дилами камтар ором гирад ҳаме

دلم کمتر آرام گیرد همی

На ромиши равонами пазиради ҳаме

نه رامش روانم پذیرد همی

Аз андеша чун дил набошад тиҳӣ

از اندیشه چون دل نباشد تهی

Ту ромиш физойӣ , буд аблаҳӣ

تو رامش فزایی، بوَد ابلهی

Дилии руста бояд зи тимору ғам

دلی رَسته باید ز تیمار و غم

Аз андешаи давру тиҳӣ аз ситам

از اندیشه دور و تهی از ستم

Ки ёбад дар ӯ ромишу нӯши ҷой

که یابد در او رامش و نوش جای

Вагар бар шавад ҷом май ҷонФзоӣ

وگر بر شود جام می جانفزای

Чунин дил ба гетӣ наёяд ба даст

چنین دل به گیتی نیاید به دست

Тугар хоҳ ҳушёр бош ар на маст

تو گر خواه هشیار باش ار نه مست

Май арча ғамонро чу марҳам буд

می ارچه غمان را چو مرهم بوَد

На шодӣ буд каз пасаш ғам хӯрд

نه شادی بود کز پسش غم خورد

Бипечӣ ту рӯй аз май хушгувор

بپیچی تو روی از می خوشگوار

Чу ранҷур дорад шара аз хумор

چو رنجور دارد سرت از خمار

Марои зинда , душман ба гетии дуруст

مرا زنده، دشمن به گیتی درست

Чаро боядам кору коми ту ҷуст

چرا بایدم کار و کام تو جست

Ҷаҳонро чу кардам зи душмани тиҳӣ

جهان را چو کردم ز دشمن تهی

Биҷойаст ҷом майу Фрҳӣ

بجای است جام می و فرّهی

зи душман чу эмин шавад шаҳриёр

ز دشمن چو ایمن شود شهریار

Ҳама дод бустонам аз рӯзгор

همه داد بستانم از روزگار

Ҳаме то буд тухми ҷамшедён

همی تا بوَد تخم جمشیدیان

зи пайкорашон кӣ гушойами миён

ز پیکارشان کی گشایم میان

зи гуфтор ӯ шод шуд шоҳи чин

ز گفتار او شاد شد شاه چین

Ҳаме хонд брдоншши офарин

همی خواند بر دانشش آفرین

Ҳамон гуҳ дар ганҷҳо кард боз

همان گه درِ گنج‌ها کرد باز

Сипаҳро бифармуд як солаи соз

سپه را بفرمود یک ساله ساز

з лашкар гузин кард панҷаи ҳазор

ز لشکر گزین کرد پنجه هزار

Саворони разму далерони кор

سواران رزم و دلیران کار

Ба кӯш диловари супурди он сипоҳ

به کوش دلاور سپرد آن سپاه

Сипаҳро броросту бардошти роҳ

سپه را برآراست و برداشت راه

Ба дарё расед он далери сутург

به دریا رسید آن دلیر سترگ

Чаҳ дарё ки хуонеи ту онро бузург

چه دریا که خوانی تو آن را بزرگ

Фурӯд омад ва сахт бигирифт роҳ

فرود آمد و سخت بگرفت راه

Ба ҳар ҷой бинишонад лухтии сипоҳ

به هر جای بنشاند لختی سپاه

Бҳкро чу огоҳ карданд аз ӯй

بهک را چو آگاه کردند از اوی

Бипурседу сӯй вай оварад рӯй

بپرسید و سوی وی آورد روی

Фаровони зи ҳаргунае хӯрданӣ

فراوان ز هرگونه‌ای خوردنی

Биоварад , асбон ва густурданӣ

بیاورد، اسبان و گستردنی

Вази он пас яке киштӣ орост кӯш

وز آن پس یکی کشتی آراست کوش

Нишонди андар ӯ мардум сахт кӯш

نشاند اندر او مردم سخت‌کوش

Ба гирд бсило фиристодашон

به گرد بسیلا فرستادشان

з ҳар гӯнае пандҳо додашон

ز هر گونه‌ای پندها دادشان