Бар моҳи равшан аз шаби торӣ илм кашид

بر ماه روشن از شب تاری علم کشید

Вази машки суда бар гули сӯрӣ рақам кашид

وز مشک سوده بر گل سوری رقم کشید

Занҷирае зи қӣру тарозии зи ғолия

زنجیره‌ای ز قیر و طرازی ز غالیه

Бар ориз чу моҳу рух чун бқм кашид

بر عارض چو ماه و رخ چون بقم کشید

Ошӯби халқро хати мишкӣни худои арш

آشوب خلق را خط مشکین خدای عرش

Бар рӯй чун шукуфтаи гули он санам кашид

بر روی چون شکفته گل آن صنم کشید

Дар меҳр ӯ равонам ва дар ҳиҷр ӯ дилам

در مهر او روانم و در هجر او دلم

Бисёр қаҳр диду фаровон ситам кашид

بسیار قهر دید و فراوان ستم کشید

То номаи ҷамолаш тўқиъ зад фалак

تا نامهٔ جمالش توقیع زد فلک

Бар номи некӯони замона қалам кашид

بر نام نیکوان زمانه قلم کشید

Дар ишқи ман Фаридам ва дар хӯбӣ ӯ назир

در عشق من فریدم و در خوبی او نظیر

Ъзи алзӣу ҷл ки моро ба ҳам кашид

عز الذی و جل که ما را به هم کشید

Ногуҳи зи ман бабрад ба сад ҳилау фусун

ناگه ز من ببرد به صد حیله و فسون

Он дил ки дар ҳавоаши басии ранҷ ва ғам кашид

آن دل که در هواش بسی رنج و غم کشید

Шуд муҳтарам ба назд бузургон ҳар он касе

شد محترم به نزد بزرگان هر آن کسی

Ковро амал ба хизмати он муҳташам кашид

کاو را عمل به خدمت آن محتشم کشید

Аз пушти моҳӣу зи нишеби срӣ ба илм

از پشت ماهی و ز نشیب ثری به علم

Бар рӯй моҳу авҷи сурайё илм кашид

بر روی ماه و اوج ثریا علم کشید

Зони сон ки сар кашад кашфи андари миёни санг

زآن سان که سر کشد کشف اندر میان سنگ

Аз ҷӯад ӯ ниёзи сари андар адам кашид

از جود او نیاز سر اندر عدم کشید

эй соҳибӣ ки рояти иқболу ҷоҳи ту

ای صاحبی که رایت اقبال و جاه تو

Давлат бар осмони ҷалол ва ҳамм кашид

دولت بر آسمان جلال و همم کشید

То кард зулҷалоли фузуни обрӯии ту

تا کرد ذوالجلال فزون آبروی تو

Ҳосиди басии зи рашки ту бод надам кашид

حاسد بسی ز رشک تو باد ندم کشید

Дар мавҷгоҳи баҳри шариъати наҳанги вор

در موجگاه بحر شریعت نهنگ‌وار

Шамшери ту сафинаи бидъат ба дам кашид

شمشیر تو سفینهٔ بدعت به دم کشید

Ҳар каз ҳавои хати ту беруни ниҳоди гом

هر کز هوای خط تو بیرون نهاد گام

Дасти аҷали равони зи тан ӯ ба ғам кашид

دست اجل روان ز تن او به غم کشید

Шохи дарахти давлати ту сояи дори гашт

شاخ درخت دولت تو سایه‌دار گشت

То бех ӯ зи абри сахои ту нам кашид

تا بیخ او ز ابر سخای تو نم کشید

Аз ҳайбати блорки хорошкоФи ту

از هیبت بلارک خاراشکاف تو

Душман чу хорпушти сари андар шикам кашид

دشمن چو خارپشت سر اندر شکم کشید

Тахти ту дар канори ситора ватан гирифт

تخت تو در کنار ستاره وطن گرفت

Рои ту бар канор мҷраҳ хем кашид

رای تو بر کنار مجره خیم کشید

Чун гӯри модаи адл ту бишнохт бача ро

چون گور ماده عدل تو بشناخت بچه را

Аз эминӣ ба хонаи шер аҷм кашид

از ایمنی به خانهٔ شیر اجم کشید

Шуд роҳи соилт чу раҳи каҳкашони зи бас

شد راه سایلت چو ره کهکشان ز بس

Ков аз атои ту сӯии хона дирам кашид

کاو از عطای تو سوی خانه درم کشید

Шуд дар паноҳи ҷоҳи ту осӯда ҳар касе

شد در پناه جاه تو آسوده هر کسی

Каз гардиши замонаи ҷоФӣ ?илам кашид

کز گردش زمانهٔ جافی الم کشید

То дар наводир қасас ояд ки абраҳа

تا در نوادر قصص آید که ابرهه

Дар куфри лашкарии сӯии байт алҳрм кашид

در کفر لشکری سوی بیت الحرم کشید

Бодии чунон ки ғошия ту кашад фалак

بادی چنان که غاشیهٔ تو کشد فلک

Доими чунон ки боди ҳамеи тахт ҷам кашид

دایم چنان که باد همی تخت جم کشید