То кӣ зании зи теғи ҷафои неш бар дилам

تا کی زنی ز تیغ جفا نیش بر دلم

То ман магари зи меҳру вафои ту бугсалам

تا من مگر ز مهر و وفای تو بگسلم

Ҷону ҷаҳони фидоӣ ғамаш кардаам вале

جان و جهان فدای غمش کرده‌ام ولی

Ҷузи оҳ ва нола нест зи дилдори ҳосилам

جز آه و ناله نیست ز دلدار حاصلم

Гар дӯст ғофиласт зи аҳволи зори ман

گر دوست غافلست ز احوال زار من

эй дил гумон мабар ки ман аз дӯсти ғофилам

ای دل گمان مبر که من از دوست غافلم

Чандон ба шеби хоки бгрим ки ашки ман

چندان به شیب خاک بگریم که اشک من

Меҳри гиёҳи дӯсти брўёнд аз гулам

مهر گیاه دوست برویاند از گلم

Ман бар ҷабини ҷони бунаами доғи бндгиш

من بر جبین جان بنهم داغ بندگیش

Дилбар наме наад биҷуз аз доғ бар дилам

دلبر نمی‌نهد بجز از داغ بر دلم

Аз чашми шӯхи ту ҳамаи шаби маст ва бе худам

از چشم شوخ تو همه شب مست و بی خودم

Вази зулфи саркашати ҳамаи шаб дар слослм

وز زلف سرکشت همه شب در سلاسلم

Гӯям ки тарки ишқ ту гӯям вале чаҳ суд

گویم که ترک عشق تو گویم ولی چه سود

Фӣ улҳол омадӣ ва нишастӣ муқобилам

فی الحال آمدی و نشستی مقابلم

Гуфтанд ҷони ситону ғамаш дар иваз бидиҳ

گفتند جان ستان و غمش در عوض بده

Гуфтам бирав бирав на бад-ӣни навъи ҷоҳилам

گفتم برو برو نه بدین نوع جاهلم

Мушкил ба сар равад зи ғамати умри ман биё

مشکل به سر رود ز غمت عمر من بیا

Бошад ки ҳал шавад зи висоли ту мушкилам

باشد که حل شود ز وصال تو مشکلم