Чу булбул дар ҳавои гулистонам

چو بلبل در هوای گلستانم

Ки бошам доимо бо дӯстонам

که باشم دایماً با دوستانم

Агарна ишқ гул бошад замонӣ

اگر، نه عشق گل باشد زمانی

Набинад ҳечкас дар бӯстонам

نبیند هیچکس در بوستانم

Ба ишқи он гули сероби бинӣ

به عشق آن گل سیراب بینی

Ки бо дастони чунин ҳам достонам

که با دستان چنین هم داستانم

Дилами ҷуз рӯй гул рӯе нахоҳад

دلم جز روی گل‌رویی نخواهد

Қисм бошад ба рӯҳи ростонм

قسم باشد به روح راستانم

Ба сарв қоматаш гуфтам вафо кун

به سرو قامتش گفتم وفا کن

Ҷавобам дод ва гуфт аз ростонм

جوابم داد و گفت از راستانم

Ба дстонм намеояд ба даст ӯ

به دستانم نمی‌آید به دست او

Ҷаҳонгираст ҳолеи достонам

جهانگیرست حالی داستانم

Нгоринои з рӯй лутфи борӣ

نگارینا ز روی لطف باری

зи дасти ғам замонӣ воситонам

ز دست غم زمانی واستانم