Фарёд ки аз дасти ту фарёди занонам

فریاد که از دست تو فریاد زنانم

Фарёд ки бар дӯст на ин буд гумонам

فریاد که بر دوست نه این بود گمانم

Бо онкии ту ёди ман длхстаҳ наёрӣ

با آنکه تو یاد من دلخسته نیاری

Холӣ нашуд аз зикри ту пайвастаи забонам

خالی نشد از ذکر تو پیوسته زبانم

Гар зонкаҳ на онии ту ки будӣ ба ҳақиқат

گر زآنکه نه آنی تو که بودی به حقیقت

Ман банда ӣ бечора дар ихлоси ҳамонам

من بندهٔ بیچاره در اخلاص همانم

Ман бар сари онам ки кунам ҷон ба фидояш

من بر سر آنم که کنم جان به فدایش

Гар дар чаманӣ ҷилва диҳад сарви чмонм

گر در چمنی جلوه دهد سرو چمانم

Зин беш ҷафо ҳам натавон кард чу кардӣ

زین بیش جفا هم نتوان کرد چو کردی

Хӯни ҷигар аз дидаи ғами дидаи равонам

خون جگر از دیدهٔ غم دیده روانم

Нагузашт зи роҳи ситами он ёри ҷФоҷўӣ

نگذشت ز راه ستم آن یار جفاجوی

Ҳар чанд ки аз чарх гузаштаст фиғонам

هرچند که از چرخ گذشته‌ست فغانم

Гарчи сари барги ман длхстаҳи надорӣ

گرچه سر برگ من دلخسته نداری

эй васли рахти орзӯӣ ҳар ду ҷаҳонам

ای وصل رخت آرزوی هر دو جهانم