Бо дарди дилпазири ту дармон чаҳ ме кунам

با درد دلپذیر تو درمان چه می‌کنم

Бе васли рӯҳи бахши ту ман ҷон чаҳ ме кунам

بی وصل روح بخش تو من جان چه می‌کنم

Чун рангу буии зулфу рахт дар димоғи мост

چون رنگ و بوی زلف و رخت در دماغ ماست

эй нури дидаи тарафи гулистон чаҳ ме кунам

ای نور دیده طرف گلستان چه می‌کنم

Бо сарви қоматат ки з чашмам наме равад

با سرو قامتت که ز چشمم نمی‌رود

Ман сарви нозу гӯшаи бустон чаҳ ме кунам

من سرو ناز و گوشه بستان چه می‌کنم

Рӯзӣ ба саҳв бар ман бечораи бргзр

روزی به سهو بر من بیچاره برگذر

Охир бибин ки бо ғами ҳиҷрон чаҳ ме кунам

آخر ببین که با غم هجران چه می‌کنم

Саргаштаам ба кӯча ӣ васлати сетгаро

سرگشته‌ام به کوچهٔ وصلت ستمگرا

Бо мо бигӯ ба ишқи ту сомон чаҳ ме кунам

با ما بگو به عشق تو سامان چه می‌کنم

Бе накҳати ду зулфи ту анбари куҷо барам

بی نکهت دو زلف تو عنبر کجا برم

Белаъл ҷон физой ту марҷон чаҳ ме кунам

بی لعل جان فزای تو مرجان چه می‌کنم

Бо неъмати висоли ту кавсари ҳкоитист

با نعمت وصال تو کوثر حکایتیست

Бо сят хуш навой ту дастон чаҳ ме кунам

با صیت خوش نوای تو دستان چه می‌کنم

Дар зулмати ду зулфи ту бо партави ҷамол

در ظلمت دو زلف تو با پرتو جمال

Охир бигӯ ки шамъи шабистон чаҳ ме кунам

آخر بگو که شمع شبستان چه می‌کنم

То қад чун ниҳоли ту байнами миёни боғ

تا قدّ چون نهال تو بینم میان باغ

Рафтори Кебеку сарви хиромон чаҳ ме кунам

رفتار کبک و سرو خرامان چه می‌کنم

Бо дар обдори ту лؤлؤи куҷо барам

با دُرّ آبدار تو لؤلؤ کجا برم

Бо лаъли длФриби ту марҷон чаҳ ме кунам

با لعل دلفریب تو مرجان چه می‌کنم