Рӯй бинмоӣ ки пешат ба ниёз омада ем

روی بنمای که پیشت به نیاز آمده‌ایم

Дар ҷаҳони ҷузи ғами ту аз ҳамаи боз омада ем

در جهان جز غم تو از همه باز آمده‌ایم

Тоқи абрӯии ту миҳроби дил ва ҷон манаст

طاق ابروی تو محراب دل و جان منست

Зон ба ихлоси дили онҷо ба ниёз омада ем

زان به اخلاص دل آنجا به نیاز آمده‌ایم

Қалби роҳи ғами ишқами зи сари сидқу сафо

قلب راه غم عشقم ز سر صدق و صفا

Бар сари оташи ҳиҷрон ба гудоз омада ем

بر سر آتش هجران به گداز آمده‌ایم

Гуфтамаш сарви сифати сӯии ман хастаи хиром

گفتمش سرو صفت سوی من خسته خرام

Гуфт оҳистаи тавон каз сари ноз омада ем

گفت آهسته توان کز سر ناز آمده‌ایم

Аз ҷафо рафтам аз ин дар бигушо бар рӯем

از جفا رفتم از این در بگشا بر رویم

Аз дар масканат эй дӯст чу боз омада ем

از در مسکنت ای دوست چو باز آمده‌ایم

Ҳамаи шаби шамъи сифати пеши рахт май сӯзам

همه شب شمع صفت پیش رخت می‌سوزم

То ба рӯз аз чаҳ бигӯ бар сари газ омада ем

تا به روز از چه بگو بر سر گاز آمده‌ایم

Сарви нозӣ ба ҷаҳон бар қади ту май нозам

سرو نازی به جهان بر قد تو می‌نازم

Ноз кам кун ба дарат чун ба ниёз омада ем

ناز کم کن، به درت چون به نیاز آمده‌ایم

Гарчи гунҷишки заъифами ҳавас ишқам нест

گرچه گنجشک ضعیفم هوس عشقم نیست

Ба ҳавои сари кӯии ту чу боз омада ем

به هوای سر کوی تو چو باز آمده‌ایم