Саргашта дар ин арсаи айём чу моием

سرگشته در این عرصه ایام چو ماییم

Фарзини сифат эй шоҳ ба кӯии ту гадоӣам

فرزین صفت ای شاه به کوی تو گداییم

Дрдисти маро дар дили бечора ва умрӣаст

دردیست مرا در دل بیچاره و عمریست

То аз рухи ҷонпарварат эй дӯсти ҷудоӣам

تا از رخ جان پرورت ای دوست جداییم

Ҳастӣ ту табиби дили пурдарди заъифам

هستی تو طبیب دل پُر درد ضعیفم

Аз лутфи ҷаҳони бахши ту муҳтоҷи дўоиим

از لطف جهان بخش تو محتاج دواییم

Ишқи ту чу кӯҳасту тани ғмздаҳи коҳӣ

عشق تو چو کوهست و تن غمزده کاهی

Охир ту бигӯ чун ба ғами ишқи броиим

آخر تو بگو چون به غم عشق برآییم

Ман хоки раҳи шавқам ва ту сарви равонӣ

من خاک ره شوقم و تو سرو روانی

Дар ҳасрати болои ту саргашта чу моием

در حسرت بالای تو سرگشته چو ماییم

Моием ва навой ғамату барги ғарибӣ

ماییم و نوای غمت و برگ غریبی

Охир назарӣ кун ту ки бебаргу нўоиим

آخر نظری کن تو که بی برگ و نواییم

Гар ҷон ба ишорати талабӣ аз ман маҳҷӯр

گر جان به اشارت طلبی از من مهجور

Мо мунтазиру банда ӣ фармони шмоиим

ما منتظر و بندهٔ فرمان شماییم

Гум карда раҳам лек маро гуфт сурӯшӣ

گم کرده رهم لیک مرا گفت سروشی

Аз ҷода машав давр ки мо роҳнамоӣам

از جاده مشو دور که ما راهنماییم

Ту шоҳи ҷҳонбонӣ ва ман мӯри заъифам

تو شاه جهانبانی و من مور ضعیفم

Дарбони туро бандаи даргоҳи ншоиим

دربان تو را بندهٔ درگاه نشاییم