эй сабо нест ба олам чу қадаши сарви равон

ای صبا نیست به عالم چو قدش سرو روان

Ту бирав вази ман хокяш саломӣ бирасон

تو برو وز من خاکیش سلامی برسان

Чун саломаш барисоне зи ман хаста бигӯ

چون سلامش برسانی ز من خسته بگو

Ки маро аз ғами айёми фироқати бурҳон

که مرا از غم ایام فراقت برهان

ё раби он шаб чаҳ шабӣ бошад ва он рӯз чаҳ рӯз

یا رب آن شب چه شبی باشد و آن روز چه روز

Ки даройади з дар бахти ман он сарви равон

که درآید ز در بخت من آن سرو روان

Офтобаст рухи равшани ҷонпарвар ту

آفتابست رخ روشن جان پرور تو

То ба кӣ зарраи сифат аз ту шавам саргардон

تا به کی ذرّه صفت از تو شوم سرگردان

Дил фикандам ба балои сари зулфати бозоӣ

دل فکندم به بلای سر زلفت بازآی

То кунам дар сари кори ту сару ҷони ҷаҳон

تا کنم در سر کار تو سر و جان جهان

Блблои боди сабои гули зи ту брбўд ва бирафт

بلبلا باد صبا گل ز تو بربود و برفت

Чора Эй нест биҷуз сабр бирав қисса махон

چاره‌ای نیست بجز صبر برو قصّه مخوان

Гуфтам он дилбарам аз рӯй карам бозояд

گفتم آن دلبرم از روی کرم بازآید

Вопас омад чу бидидем ҳамон буд ҳамон

واپس آمد چو بدیدیم همان بود همان

Буд дар хотири ман кови зи ҷафои баргардад

بود در خاطر من کاو ز جفا برگردد

Бар вафоу карами дӯст на ин буд гумон

بر وفا و کرم دوست نه این بود گمان

Раҳматӣ бар ман длхстаҳ кун эй бе раҳмат

رحمتی بر من دلخسته کن ای بی رحمت

Гар ба дили дӯсти надорӣ ту бидорам ба забон

گر به دل دوست نداری تو بدارم به زبان