Қадам на шоҳи бози мо дамӣ дар кӯии даравишон

قدم نه شاهباز ما دمی در کوی درویشان

Назар кун як замон аз лутфи охири сӯии даравишон

نظر کن یک زمان از لطف آخر سوی درویشان

Шудам дарвеши роҳи ту раҳам бигушо ба кӯии худ

شدم درویش راه تو رهم بگشا به کوی خود

Ки бодӣ май вазади баси хуш , дило аз кӯии даравишон

که بادی می‌وزد بس خوش، دلا از کوی درویشان

Нигор чобуки дилбар ба зулфи ҳамчуи чавгонаш

نگار چابک دلبر به زلف همچو چوگانش

зи майдони ҷҳондории рабӯдаи гӯии даравишон

ز میدان جهانداری ربوده گوی درویشان

Ниҳоли васли ҷононм ба хушкӣ мекунад майлӣ

نهال وصل جانانم به خشکی می‌کند میلی

Магар аз лутфи худ обӣ кунад дар ҷӯии даравишон

مگر از لطف خود آبی کند در جوی درویشان

Агар хоҳам закоти ҳасан аз рӯят макун айбам

اگر خواهم زکات حسن از رویت مکن عیبم

Ки бошад сахт медонам чу он дили сӯии даравишон

که باشد سخت می‌دانم چو آن دل سوی درویشان