Баси рӯз ба ишқ ту буридем биёбон

بس روز به عشق تو بریدیم بیابان

Баси шаб ба ғами ҳиҷр ту барадем ба поён

بس شب به غم هجر تو بردیم به پایان

Ту Подшаҳи куну маконе ба ҳақиқат

تو پادشه کون و مکانی به حقیقت

Охир назарӣ кун ба дили танги гадоён

آخر نظری کن به دل تنگ گدایان

эй дил нишнидӣ ту ки дар аҳди ғам ӯ

ای دل نشنیدی تو که در عهد غم او

Раҳмат набӯд дар дил бемеҳру вафоён

رحمت نبود در دل بی مهر و وفایان

эй дил ба нисори қадами он бути маҳваш

ای دل به نثار قدم آن بت مهوش

Моро набӯд ҳеҷ биҷузи дидаи гирён

ما را نبود هیچ بجز دیده گریان

Ҷон дар ғам ӯ сӯхту ҷаҳон дар ғам ӯ шуд

جان در غم او سوخت و جهان در غم او شد

Бошад ки кунад як назарӣ бар дили бирён

باشد که کند یک نظری بر دل بریان

Дар дарди фироқи рахт эй мояи рӯҳам

در درد فراق رخت ای مایه روحم

Хӯн меравад аз дидаи ғами дида чу борон

خون می‌رود از دیده غم‌دیده چو باران

Чун ҷону ҷаҳон дар сари кори ғам ӯ шуд

چون جان و جهان در سر کار غم او شد

Бар хӯни ман хаста чаро гашти шитобон

بر خون من خسته چرا گشت شتابان