Он сарви байн ки бар лаби ҷӯй истода аст

آن سرو بین که بر لب جوی ایستاده است

Вони зулфи байн ки бар рух чун ма ниҳода аст

وآن زلف بین که بر رخ چون مه نهاده است

Он ғамзаи байн ки бастаи раҳи хоби мо ба саҳар

آن غمزه بین که بسته ره خواب ما به سحر

Ва абрӯи нигар ки шасти камонро кушода аст

و ابرو نگر که شست کمان را گشاده است

То мурғи ҷони зи пои даройад ҳазар бикун

تا مرغ جان ز پای درآید حذر بکن

эй дил ки тарки арбадаи ҷўмст бода аст

ای دل که ترک عربده جو مست باده است

Комами надоди он даҳани танг чун шукр

کامم نداد آن دهن تنگ چون شکر

Дилбар ба чашми шӯхи дил аз ман ситонда аст

دلبر به چشم شوخ دل از من ستانده است

Корам ба коми душману боРом ба дили магар

کارم به کام دشمن و بارم به دل مگر

Модари марои зи баҳри чунин рӯз зода аст

مادر مرا ز بهر چنین روز زاده است

Шаҳ рух мазан ба исми шаҳам беш аз ин ки дил

شه رخ مزن به اسم شهم بیش از این که دل

Дар арса ӣ ҷафои ту мискин пиёда аст

در عرصهٔ جفای تو مسکین پیاده است

Ҳоли ҷаҳон чу пурсӣ ва гӯям ки ҳол чист

حال جهان چو پرسی و گویم که حال چیست

Хӯн дар дилами зи ғуссаи даҳр истода аст

خون در دلم ز غصه دهر ایستاده است

Рухсораам ба хӯни ҷигари гашти зарнигор

رخساره‌ام به خون جگر گشت زرنگار

То дидаро назар ба занхдон сода аст

تا دیده را نظر به زنخدان ساده است

Дигар наомадаш ду ҷаҳон дар назари дилам

دیگر نیامدش دو جهان در نظر دلم

То чашм ҷон бидон рух чун ма фитода аст

تا چشم جان بدان رخ چون مه فتاده است