Ҷонои ду абрӯии ту ҳилолӣ хамида аст

جانا دو ابروی تو هلالی خمیده است

Чун он ҳилоли дида ӣ ақлам надида аст

چون آن هلال دیدهٔ عقلم ندیده است

Аз ҳад мабар ҷафо ва биандеш аз вафо

از حد مبر جفا و بیندیش از وفا

Зон рӯ ки хори ҷаври ту дар ҷон халида аст

زان رو که خار جور تو در جان خلیده است

Доне ки ҳоли зори ман хастаи дил чаҳ шуд

دانی که حال زار من خسته دل چه شد

Ҷонам ба лаби зи дасти ҷафоят расида аст

جانم به لب ز دست جفایت رسیده است

Қадари висоли каъба рӯй ту длбро

قدر وصال کعبه روی تو دلبرا

Донад касе ки роҳи биёбон бурӣда аст

داند کسی که راه بیابان بریده است

Мурғи дили заъифи ман эй нури дидагон

مرغ دل ضعیف من ای نور دیدگان

Андари ҳавои кӯй висолат парида аст

اندر هوای کوی وصالت پریده است

Гӯйӣ ки сабри чора ӣ карт буд вале

گویی که صبر چارهٔ کارت بود ولی

Сабр аз барам чу оҳӯии ваҳшӣ рамида аст

صبر از برم چو آهوی وحشی رمیده است

Мо бо хаёли дӯсти ҳама шаб мусоҳибем

ما با خیال دوست همه شب مصاحبیم

Лекин ба роҳи шавқи дил мо парида аст

لیکن به راه شوق دل ما پریده است

Моро ба ҷуз ғамаш набӯд дар ҷаҳон касе

ما را بجز غمش نبود در جهان کسی

Гарчи ба ҷои ман дгарӣ баргузӣда аст

گرچه به جای من دگری برگزیده است