Дили заъифи маро дар ду зулфи худ ҷо кун

دل ضعیف مرا در دو زلف خود جا کن

Нишеманяши худоро ба зулф шайдо кун

نشیمنیش خدا را به زلف شیدا کن

Табиби гашти малул аз ман заъифи наҳиф

طبیب گشت ملول از من ضعیف نحیف

Биё ва як дамаш аз васли худ мудово кун

بیا و یک دمش از وصل خود مداوا کن

Дилам ба даст ҷафо додӣу нбхшўдӣ

دلم به دست جفا دادی و نبخشودی

Ба узрҳои гузаштаи яке мудоро кун

به عذرهای گذشته یکی مدارا کن

Дар висол бибастӣ з рӯй мо з чаҳ рӯй

در وصال ببستی ز روی ما ز چه روی

Чу ҳалқаи сар ба дарат мезанем дар во кун

چو حلقه سر به درت می‌زنیم در وا کن

Мадори нури дареғ аз дилам чу ойина

مدار نور دریغ از دلم چو آیینه

Биёу рух ба рухи дилбари ма осо кун

بیا و رخ به رخ دلبر مه‌آسا کن

Шробхонаҳи умеди дили хароб аз ғам

شرابخانه امید دل خراب از غم

зи давлати шаби васлати биё ва эҳё кун

ز دولت شب وصلت بیا و احیا کن

Биё ки даври зи рӯяти ҷаҳон наме байнам

بیا که دور ز رویت جهان نمی‌بینم

Ба моҳ рӯй худам ҳар ду дида бино кун

به ماهِ روی خودم هر دو دیده بینا کن