Ҷонам ба лаб расед зи ҷавру ҷафои ту

جانم به لب رسید ز جور و جفای تو

То кӣ кашами маломати ҳаркас барои ту

تا کی کشم ملامت هر کس برای تو

Чндонкаҳ май кашами зи ҷафои ту ҷаврҳо

چندان که می‌کشم ز جفای تو جورها

Аз дил ба дар намеравад эй ҷони вафои ту

از دل به در نمی‌رود ای جان وفای تو

Ҷоно ба хӯни ҷони миннатгар ризо буд

جانا به خون جان منت گر رضا بود

Ҷонро чаҳ вақъи сети мақдами ризои ту

جان را چه وقع است مقدّم رضای تو

Гуфтам ба дил ки эй дили бечора чора чист

گفتم به دل که ای دل بیچاره چاره چیست

Болои ҳамчуи сарв равон шуд балои ту

بالای همچو سرو روان شد بلای تو

То кӣ кашами маломат ва то кӣ барам ъно

تا کی کشم ملامت و تا کی برم عنا

Кардам ҷаҳону ҷон ба сари моҷарои ту

کردم جهان و جان به سر ماجرای تو

Дил рафт аз бар ману ҷон низ дар хатар

دل رفت از بر من و جان نیز در خطر

Вонгаҳ бигӯ ки медиҳадам хунбҳоии ту

وآنگه بگو که می‌دهدم خونبهای تو

Бегона шуд зи ҷону ҷаҳон эй санам чаро

بیگانه شد ز جان و جهان ای صنم چرا

Ҳаркас ки шуд зи ҷумлаи ҷаҳони ошнои ту

هر کس که شد ز جمله جهان آشنای تو

Охир ту кистӣ ва ман зарра чистам

آخر تو کیستی و من ذره چیستم

Ту подшоҳ ҳар ду ҷаҳони ман гадои ту

تو پادشاه هر دو جهان من گدای تو