Гуфта будам ёри гирами ёри кӯ

گفته بودم یار گیرم یار کو

Дар ҷаҳон акнӯн зи ёри осори кӯ

در جهان اکنون ز یار آثار کو

Ёр дар олам наме байнами басӣ

یار در عالم نمی‌بینم بسی

Венаи замони ҷузи суҳбати ағёри кӯ

وین زمان جز صحبت اغیار کو

Пеши азин будӣ магари меҳру вафо

پیش ازین بودی مگر مهر و وفا

Неки байни баррагӣ аз он гулзори кӯ

نیک بین برگی از آن گلزار کو

Бар умеди васл ӯ ҷон дода ам

بر امید وصل او جان داده‌ام

Гуфт эй бечораи он бозори кӯ

گفت ای بیچاره آن بازار کو

Гаштаам дар гулшани васлаши басӣ

گشته‌ام در گلشن وصلش بسی

Вази гули рӯйиши марои ҷузи хори кӯ

وز گل رویش مرا جز خار کو

Хаста ӣ дард фироқат шуд дилам

خستل درد فراقت شد دلم

эй табиби ман марои тимори кӯ

ای طبیب من مرا تیمار کو

Аз ғамами ҷон бар лаб омад чун кунам

از غمم جان بر لب آمد چون کنم

Ғам басӣ дорам вале ғмхўори кӯ

غم بسی دارم ولی غمخوار کو

Дили бабрад аз дастаму вопаси надод

دل ببرد از دستم و واپس نداد

Саҳли кори дил вале дилдори кӯ

سهل کار دل ولی دلدار کو

Бо азизони рӯзгории доштам

با عزیزان روزگاری داشتم

эй азизи ман аз он диёри кӯ

ای عزیز من از آن دیار کو

Нури дидаи мӯниси ҷонами бад ӯ

نور دیده مونس جانم بُد او

Дар ғамаши ҷузи дидаи хўнбори кӯ

در غمش جز دیدهٔ خونبار کو