Гирифт аз рашки рӯяти моҳи тобӣ
گرفت از رشک رویت ماه تابی
Ки чун рӯят набошад моҳтобӣ
که چون رویت نباشد ماهتابی
Ба зулмоти шаби ҳиҷрони асирам
به ظلمات شب هجران اسیرم
Магар рӯзӣ барояд офтобӣ
مگر روزی برآید آفتابی
Дар ин оташ ки ман будам зи ҳиҷрон
در این آتش که من بودم ز هجران
Назд бар рӯй ман ҷузи дидаи обӣ
نزد بر روی من جز دیده آبی
Ба умеди хаёл рӯй хубат
به امید خیال روی خوبت
Ба ҷони ту ки муштоқам ба хобӣ
به جان تو که مشتاقم به خوابی
Дилам бар оташ ҳиҷрат кабобаст
دلم بر آتش هجرت کبابست
зи васлати шукрии даҳ ё кабобӣ
ز وصلت شکّری ده یا کبابی
Надорам чорае бо чашми масташ
ندارم چارهای با چشم مستش
зи ишқаш май кашам ҳар дами азобӣ
ز عشقش میکشم هر دم عذابی