Сеӣ срўо чаро бо мо насозӣ

سهی سروا چرا با ما نسازی

Ба хӯн мо бигӯ то чанд бозӣ

به خون ما بگو تا چند بازی

Ниёз ошиқон бишинав худо ро

نیاز عاشقان بشنو خدا را

Ки бозӣ нест кори ишқи бозӣ

که بازی نیست کار عشقبازی

Бинозам пеши қадат эй длором

بنازم پیش قدّت ای دلارام

Агарчӣ аз чу ман сад бе ниёзӣ

اگرچه از چو من صد بی نیازی

Туро зебад ба боғ эй сарви озод

تو را زیبد به باغ ای سرو آزاد

Агар даъвӣ кунӣ дар сарфарозӣ

اگر دعوی کنی در سرفرازی

Ту андари бутаи ҳиҷрон ба зорӣ

تو اندر بوته هجران به زاری

Бигӯ қалби маро то кӣ гудозӣ

بگو قلب مرا تا کی گدازی

Ҳавои кӯии ишқат бас баландаст

هوای کوی عشقت بس بلندست

з гунҷишкӣ наёяд шоҳбозӣ

ز گنجشکی نیاید شاهبازی

Шудам бечора дар ҳиҷрон чаҳ бошад

شدم بیچاره در هجران چه باشد

Ба васл ар чора корам бисозӣ

به وصل ار چارهٔ کارم بسازی

Табиби мо зи лутф бе дареғат

طبیب ما ز لطف بی دریغت

Чаро дарди маро дармон насозӣ

چرا درد مرا درمان نسازی

Ба миҳроби ду абрӯят ки дорем

به محراب دو ابرویت که داریم

зи дидаи ҷомаи ҷонро намозӣ

ز دیده جامهٔ جان را نمازی

Ҳақиқат шуд ҷаҳонро дарди ишқат

حقیقت شد جهان را درد عشقت

На чун булбул ба гули ишқи маҷозӣ

نه چون بلبل به گل عشق مجازی