Маро худ набошад ба олами дилӣ

مرا خود نباشد به عالم دلی

Казу бошудам як замони ҳосилӣ

کزو باشدم یک زمان حاصلی

Басӣ дар сробўстони гул буд

بسی در سرابوستان گل بُوَد

Вале ҳамчуи ман кӣ буд булбулӣ

ولی همچو من کی بوَد بلبلی

Дили озории халқи азин пас мҷўӣ

دل آزاری خلق ازین پس مجوی

Ба дасти ор агар май туоне дилӣ

به دست آر اگر می توانی دلی

Ту он булбули шӯх дида бибин

تو آن بلبل شوخ دیده ببین

Ки чун мерибоед зи бустони гулӣ

که چون می‌رباید ز بستان گلی

Ту сарви сеӣ байни бад-ӣни саркашӣ

تو سرو سهی بین بدین سرکشی

зи ҳасрати фурӯи бардаи по дар гулӣ

ز حسرت فرو برده پا در گلی

Ғариқам ба дарёии ҳиҷрони ту

غریقم به دریای هجران تو

Чаҳ ғами бошиддат бар лаби соҳилӣ

چه غم باشدت بر لب ساحلی

Ба чархи балои дрФтодии ҷаҳон

به چرخ بلا درفتادی جهان

Чаҳ ҳосили зи андешаи ботилӣ

چه حاصل ز اندیشهٔ باطلی