Дар дида ам наомад ҷуз рӯй ту хаёлӣ

در دیده‌ام نیامد جز روی تو خیالی

Ҷуз қоматаш наомад дар чашми мо ниҳолӣ

جز قامتش نیامد در چشم ما نهالی

Ҳиҷрон ба ҷонам оварад бар ҳоли ман бибахшоӣ

هجران به جانم آورد بر حال من ببخشای

Ҷонам ба тоқат омад дар ҳасрати висолӣ

جانم به طاقت آمد در حسرت وصالی

Дар ҳасратам ки рӯзӣ дар хоки поти ғалатам

در حسرتم که روزی در خاک پات غلطم

эй оби зиндагонӣ гар уфтадат маҷолӣ

ای آب زندگانی گر افتدت مجالی

Чун чангам ар навозӣ аз васли хеши як шаб

چون چنگم ار نوازی از وصل خویش یک شب

Ёбанд дшмнонт чун авди гӯшмолӣ

یابند دشمنانت چون عود گوشمالی

Ҳайрони он ду абрӯи пайвастаи ман зи ҷонам

حیران آن دو ابرو پیوسته من ز جانم

Саргашта дар шаб [ тор ] аз ҷтсни ҳилолӣ

سرگشته در شب [تار] از جستن هلالی

Ҳар дардро заволӣ бошад ба рӯзи дармон

هر درد را زوالی باشد به روز درمان

Охир чаро надорад ҳиҷрони ту заволӣ

آخر چرا ندارد هجران تو زوالی

Сарви баланд бе ту завқӣ чунон надорад

سرو بلند بی تو ذوقی چنان ندارد

Дорад қадати нигоро аз лутфи эътидолӣ

دارد قدت نگارا از لطف اعتدالی

Хоҳам ки ҳамчуи домани уфтам ба поти лекин

خواهم که همچو دامن افتم به پات لیکن

Тарсами з ман нишинад бар хотирати малолӣ

ترسم ز من نشیند بر خاطرت ملالی

Умрӣ ки дар ҷаҳонами саргаштаи ҳамчуи паргор

عمری که در جهانم سرگشته همچو پرگار

Чашмами надидаи борӣ чун рӯй ту ҷамолӣ

چشمم ندیده باری چون روی تو جمالی