эй ҷону зиндагонии умрӣу шодмонӣ

ای جان و زندگانی عمری و شادمانی

Бар ҳоли мо назар кун каз лутф май туоне

بر حال ما نظر کن کز لطف می‌توانی

Ман сахти нотавонами ҷузи ту касе надорам

من سخت ناتوانم جز تو کسی ندارم

Аз пеши худ мронм ҳарчӣ кунӣ туоне

از پیش خود مرانم هرچه کنی توانی

Ман дар ғами ту зорами вази худ хабар надорам

من در غم تو زارم وز خود خبر ندارم

Лутфӣ буд ба корамгар аз ғамами раҳоне

لطفی بود به کارم گر از غمم رهانی

Ишқи ту ошкоро шуд чун кунам нигоро

عشق تو آشکارا شد چون کنم نگارا

Охир тафаққудӣ кун эй ҷони мо наоне

آخر تفقدی کن ای جان ما نهانی

Аз сӯзи моу зории охири хабари надорӣ

از سوز ما و زاری آخر خبر نداری

То кӣ кашами ҷафоят то кӣ вафо ндонӣ

تا کی کشم جفایت تا کی وفا ندانی

Донам турои фароғат аз ҳоли зор мо ҳаст

دانم ترا فراغت از حال زار ما هست

Гар дар дилат ниёем ҳам пурсишии туоне

گر در دلت نیایم هم پرسشی توانی

Умрӣаст то дили ман дар кори ишқ хӯн шуд

عمریست تا دل من در کار عشق خون شد

Бе дӯсти сайри гаштам аз умру зиндагонӣ

بی دوست سیر گشتم از عمر و زندگانی

Наргиси миёни бустони махмур буд борӣ

نرگس میان بستان مخمور بود باری

Каз чашми шӯхат [ омухт ] сустӣу нотавонӣ

کز چشم شوخت [آموخت] سستی و ناتوانی

Талхаст ком айшам заҳраст бе ту нӯшам

تلخست کام عیشم زهرست بی تو نوشم

Ҷузи васли ту чаҳ бошад мақсӯди ин ҷаҳонӣ

جز وصل تو چه باشد مقصود این جهانی