Ту худ ба ҳоли парешони мо назар накунӣ

تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی

Ба кунҷи кулбаи аҳзони мо гузар накунӣ

به کنج کلبه احزان ما گذر نکنی

Биё ки аз ғами ҳиҷрат ба ҷон расед дилам

بیا که از غم هجرت به جان رسید دلم

Ба шарти онкии зи пешам дигар сафар накунӣ

به شرط آنکه ز پیشم دگر سفر نکنی

Ба лутфи бандаи навози ту чашм он дорам

به لطف بنده نواز تو چشم آن دارم

Ки гӯш бо сухани муддаӣ дигар накунӣ

که گوش با سخن مدعی دگر نکنی

Дило ту то сари моро ба бод бар надиҳӣ

دلا تو تا سر ما را به باد بَرندهی

Ҳавои зулфи сиёҳаши зи сар ба дар накунӣ

هوای زلف سیاهش ز سر به در نکنی

Муяссарат нашавад васли дӯст то ҷон ро

میسّرت نشود وصل دوست تا جان را

Ба пеши новаки мижгон ӯ сипар накунӣ

به پیش ناوک مژگان او سپر نکنی

Чу хусрав аз лаби ширини дӯст дар тобӣ

چو خسرو از لب شیرین دوست در تابی

Худ илтифоти дигарбора бо шукр накунӣ

خود التفات دگرباره با شکر نکنی

Аё насими сабои ёр бе вафои маро

ایا نسیم صبا یار بی وفای مرا

зи ҳолу кори парешони мо хабар накунӣ

ز حال و کار پریشان ما خبر نکنی

зи чашми масти ту сад фитна дар ҷаҳон афтод

ز چشم مست تو صد فتنه در جهان افتاد

Чаро ба ҳоли хароби ҷаҳон назар накунӣ

چرا به حال خراب جهان نظر نکنی