Моҳӣаст нишаста ба сари маснади шоҳӣ

ماهیست نشسته به سر مسند شاهی

наменозад ва пайдост аз ӯ фари илоҳӣ

می‌نازد و پیداست از او فرّ الهی

Аз малики ҷаҳони коми дилати ҷумлаи равои бод

از ملک جهان کام دلت جمله روا باد

Дар домани мақсӯди ту боди ончии ту хоҳӣ

در دامن مقصود تو باد آنچه تو خواهی

Пуштам ба ту гармасту дилам бо ғами ту хуш

پشتم به تو گرمست و دلم با غم تو خوش

Зон рӯй ки моро ба ҷаҳони пушту паноҳӣ

زان روی که ما را به جهان پشت و پناهی

Ташбеҳи бунафша ба сари зулф ту кардам

تشبیه بنفشه به سر زلف تو کردم

Бории хаҷалами нек аз он рӯй сиёҳӣ

باری خجلم نیک از آن روی سیاهی

Гар зонкаҳи зи ман сари ғам ишқ бипурсанд

گر زآنکه ز من سرّ غم عشق بپرسند

Ман мардумак дида бидорам ба гувоҳӣ

من مردمک دیده بدارم به گواهی

Бар хоки мазаллати ту бунаи гардани тоъат

بر خاک مذلّت تو بنه گردن طاعت

Вази дарга ӯ сари макаш ар бандаи роҳӣ

وز درگه او سر مکش ار بنده راهی

эй ҳосили умрами зи ту ҷузи хӯни ҷигар на

ای حاصل عمرم ز تو جز خون جگر نه

Ваии шавқи дилам бар рухи ту номутаноҳӣ

وی شوق دلم بر رخ تو نامتناهی