Чаҳ соъатӣ буд оё ки он чунон моҳӣ

چه ساعتی بود آیا که آنچنان ماهی

Даройад аз дар ман берақиб ногоҳе

درآید از در من بی رقیب ناگاهی

Таноби хаймаи ғами бугсалади зи манзили ҳиҷр

طناب خیمه غم بگسلد ز منزل هجر

Занад ба гулшани ҷонами зи васли харгоҳӣ

زند به گلشن جانم ز وصل خرگاهی

Умӯри малик чаҳ нуқсони пазирад ар шоҳон

امور ملک چه نقصان پذیرد ار شاهان

Назар ба ҳол гадоён кунанд гуҳ гоҳе

نظر به حال گدایان کنند گهگاهی

Ба ҷони дӯст кигар ҷон ба лаб расад дар дил

به جان دوست که گر جان به لب رسد در دل

Набошадам биҷуз аз васли дӯсти дилхоҳӣ

نباشدم بجز از وصل دوست دلخواهی