з рӯй лутф кун дар ман нигоҳӣ

ز روی لطف کن در من نگاهی

Ки то гирдами зи ҷонати никхўоҳӣ

که تا گردم ز جانت نیکخواهی

Чу ҳалқа бар дарат саргаштаи зи онам

چو حلقه بر درت سرگشته زآنم

Ки дар хон висолам нест роҳӣ

که در خوان وصالم نیست راهی

Висолат аз худо хоҳам ба зорӣ

وصالت از خدا خواهم به زاری

Нахоҳам ғайр аз ин молӣу ҷоҳӣ

نخواهم غیر از این مالی و جاهی

Дили мискини саргардони мо ро

دل مسکین سرگردان ما را

Набошад ҷузи сари зулфати паноҳӣ

نباشد جز سر زلفت پناهی

Ба ҷони ту ки дар меҳрат накардам

به جان تو که در مهرت نکردم

Ба ғайр аз ишқ варзидани гуноҳӣ

به غیر از عشق ورزیدن گناهی

Гуноҳии ман агар кардам худо ро

گناهی من اگر کردم خدا را

Шуд акнӯн оби чашмами узрхоҳӣ

شد اکنون آب چشمم عذرخواهی

Нагӯяд дар ғамати ҷузи мардуми чашм

نگوید در غمت جز مردم چشم

Надорам эй азизи ман гувоҳӣ

ندارم ای عزیز من گواهی

Гузорӣ гар кунӣ сӯем бибинӣ

گذاری گر کنی سویم ببینی

зи меҳрати руста бар хоками гиёҳӣ

ز مهرت رُسته بر خاکم گیاهی

Шавад қалби ҷаҳон чун зари саросар

شود قلب جهان چون زر سراسر

Агар лутфат кунад дар мо нигоҳӣ

اگر لطفت کند در ما نگاهی

Вагар лутфат набошад дастгирам

وگر لطفت نباشد دستگیرم

Ҷаҳон бар мо чу зиндонасту чоҳӣ

جهان بر ما چو زندان است و چاهی

Рахшро чун кунам ташбеҳ бо моҳ

رُخش را چون کنم تشبیه با ماه

Ки як шаб бадар бошад ҳар ба моҳӣ

که یک شب بدر باشد هر به ماهی

Чаҳ нисбати зулф ӯ бо машки тотор

چه نسبت زلف او با مشک تاتار

Ки бошад дар ҷаҳон ӯро сиёҳӣ

که باشد در جهان او را سیاهی

зи оҳами рўмкши дарҳам ки бошад

ز آهم رو مکش در هم که باشد

Зарурати занги ойинаи зи оҳӣ

ضرورت زنگ آئینه ز آهی