эй офтоби кишвар вае моҳи харгаҳӣ

ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی

Охир назар фикан ба анояти сӯии раҳе

آخر نظر فکن به عنایت سوی رهی

Саргаштаи зарраи вори манам дар ҳавои ту

سرگشته ذره‌وار منم در هوای تو

То кӣ чу хоки роҳи маро дар ҳавои диҳӣ

تا کی چو خاک راه مرا در هوا دهی

Маҷрӯҳи гашти ҷони ҷаҳонӣ ба теғи ҳиҷр

مجروح گشت جان جهانی به تیغ هجر

Вақтаст каз висоли худаш марҳамӣ наҳй

وقتست کز وصال خودش مرهمی نهی

Бемори ҳиҷрро рамақӣ монад аз ҳаёт

بیمار هجر را رمقی ماند از حیات

Аз давлати висоли ту рӯ гар бирав наҳй

از دولت وصال تو رو گر برو نهی

Дорад фароғат аз ман ва аз ҳоли ман нигор

دارد فراغت از من و از حال من نگار

эй дили маро ба бод бидодӣ зи аблаҳӣ

ای دل مرا به باد بدادی ز ابلهی

Мо камтарини банда ӣ даргоҳи ту шудем

ما کمترین بندهٔ درگاه تو شدیم

Бинавоз бандаро ки фазояд туро маӣ

بنواز بنده را که فزاید تو را مهی

Мо ҷони фидои ишқ ту кардем дар ҷаҳон

ما جان فدای عشق تو کردیم در جهان

Аз доми мо чу оҳӯии ваҳшӣ чаро раҳе

از دام ما چو آهوی وحشی چرا رهی