Шудаам хоки сари кӯии ту эй сарви сеӣ

شده‌ام خاک سر کوی تو ای سرو سهی

Чаҳ шавадгар қадамӣ бар сари хоками бунаӣ

چه شود گر قدمی بر سر خاکم بنهی

эй садат баста бедил ба каманди сари зулф

ای صدت بستهٔ بی دل به کمند سر زلف

эй ҳазорон чу ман хастаи саргаштаи раҳе

ای هزاران چو من خستهٔ سرگشته رهی

Ҳалқаи доми блоиисти сари злФинш

حلقه دام بلاییست سر زلفینش

эй дили ғмздаҳи мушкили ту зи домаши барраӣ

ای دل غمزده مشکل تو ز دامش برهی

ё бидиҳ коми ман хастаи дили саргардон

یا بده کام من خسته دل سرگردان

ё бикаш яксара то аз ғам [ мо ] бози раҳе

یا بکش یکسره تا از غم [ما] باز رهی

Рӯзи маҳшар чу сар аз хок лаҳад бурдорам

روز محشر چو سر از خاک لحد بردارم

Доманати гирам агар коми дил мо надиҳӣ

دامنت گیرم اگر کام دل ما ندهی

Ман агар бад кунаму дӯст мукофот кунад

من اگر بد کنم و دوست مکافات کند

Пас чаҳ бошад ба ҷаҳони фарқи бузургӣ ва киӣ

پس چه باشد به جهان فرق بزرگی و کِهی

Чун сари зулф батон ҷони дилами шўридст

چون سر زلف بتان جان دلم شوریده‌ست

эй дили ғмздаҳ аз ҷаври ҷаҳон чун барраӣ

ای دل غمزده از جور جهان چون برهی