намеёбам ба дарди дили давое

نمی‌یابم به درد دل دوایی

зи дасти ҷаври шӯхи дилрабое

ز دست جور شوخ دلربایی

Бигӯ шоҳо чаҳ нангу ори хезад

بگو شاها چه ننگ و عار خیزد

Назаргар афкании сӯии гадоӣ

نظر گر افکنی سوی گدایی

Гузорӣ кӣ кунӣ сӯии заъифон

گذاری کی کنی سوی ضعیفان

Расад дар гӯшт аз мо ҳам дуое

رسد در گوشت از ما هم دعایی

зи худ бегонаам мшмр аз ин беш

ز خود بیگانه‌ام مشمُر از این بیش

Макун бегонагӣ бо ошноӣ

مکن بیگانگی با آشنایی

Табиби дарди ман чун дӯст бошад

طبیب درد من چون دوست باشد

Бигӯ то худ з ки ҷӯям давое

بگو تا خود ز که جویم دوایی

Чаро эй дӯст дар даврони васлат

چرا ای دوست در دوران وصلت

Набошад кори мо бе моҷарое

نباشد کار ما بی ماجرایی

Чу болояш бидидам гуфтам эй дил

چو بالایش بدیدم گفتم ای دل

На боло бошад он бошад балое

نه بالا باشد آن باشد بلایی

Туе султони ҳасани охир чаҳ бошад

تویی سلطان حسن آخر چه باشد

Агар раҳмат кунӣ бар бенавоӣ

اگر رحمت کنی بر بینوایی

Тараҳҳум кун ба ҳоли дардмандон

ترحّم کن به حال دردمندان

Ки бошад неку ёбии ҳам ҷазое

که باشد نیک و یابی هم جزایی