Биёи ҷоно ки дардамро давое

بیا جانا که دردم را دوایی

зи ҷони мштоқтми охири куҷое

ز جان مشتاقتم آخر کجایی

Наме байнами ҷаҳонро бе ҷамолат

نمی‌بینم جهان را بی جمالت

Ту май доне ки нури чашми мое

تو می‌دانی که نور چشم مایی

Надорам бе ту як дами сабру ором

ندارم بی تو یک دم صبر و آرام

Бигӯ то кӣ кунӣ аз мо ҷудоӣ

بگو تا کی کنی از ما جدایی

Ту ҷони рафтае аз бар худо ро

تو جان رفته‌ای از بر، خدا را

На вақт омад ки бозам бо тани ое

نه وقت آمد که بازم با تن آیی

Агар як шаби даройӣ аз дирами шод

اگر یک شب درآیی از درم شاد

Буд дар шаъни ман лутфи худоӣ

بود در شأن من لطف خدایی

Наомад вақти он ҷоно ки аз лутф

نیامد وقت آن جانا که از لطف

Аннан дӯстӣ сӯем гароӣ

عنان دوستی سویم گرایی

Чаро бегона вааш гаштӣ ба якбор

چرا بیگانه‌وش گشتی به یکبار

Ки барчедӣ бисоти ошноӣ

که برچیدی بساط آشنایی

Накардӣ раҳматӣ бар ҳоли зорам

نکردی رحمتی بر حال زارم

Нигоро пеша кардӣ бе вафое

نگارا پیشه کردی بی وفایی

Ту султони ҷаҳонии ман гадоят

تو سلطان جهانی من گدایت

Кунам аз ҷониби васлати гадоӣ

کنم از جانب وصلت گدایی